نيست و به همان وضو مىتواند نماز كند . و جمعى « 1 » اعادهء وضو را لازم دانستهاند و با وجود تمكن از وضوى كامل ، نماز كردن به آن وضو را جايز ندانستهاند .
مسألهء ششم : به هر يك از اقسام وضوى سنّت كه مذكور شد
، سواى وضوى حايض ، مىتوان نماز واجب را به جا آورد و احتياج به وضوى على حده از براى آن نيست . بلكه به هر يك از آن وضوهاى مستحب ، هر فعلى ديگر كه مشروط به وضو است بر سبيل وجوب ، چون نماز واجب و طواف واجب و دست ماليدن به قرآن اگر واجب باشد ، يا بر سبيل استحباب چون امورى كه مذكور شد ، مىتوان به جا آورد . و بنابراين هرگاه كسى دو وضو بسازد و نماز كند و بعد به خاطرش آيد كه يكى از آن دو وضو ناقص و مختل بود ، نماز او صحيح است ؛ خواه هر دو وضو واجب باشند يا سنّت باشند يا يكى از آنها واجب باشد و ديگرى سنّت . و اگر به هر يك از آن دو وضو نمازى على حده به جا آورد و بعد معلوم شود كه يكى از آنها فاسد بوده ، واجب است كه نماز اول را اعاده كند . و اگر به هر يك نمازى كند و بعد يقين كند كه بعد از يكى از آن دو وضو ، حدثى از او سر زده و نداند كه آن حدث بعد از وضوى اول بوده يا دوم ، اگر آن دو نماز در عدد ركعات مختلف بوده ، مثل اين كه يكى نماز مغرب بوده و ديگرى عشا ، در اين صورت بايد هر دو نماز را اعاده كند . و اگر در عدد ركعات مساوى باشند ، مثل اين كه يكى نماز ظهر بوده و ديگرى نماز عصر ، در اين صورت يك نماز چهار ركعتى اعاده مىكند و نيّت چنين مىكند كه نمازى كه در ذمّهء من است به جا مىآورم به جهت آن كه واجب است ، قربة الى اللّه .
و اگر كسى نماز پنجگانه را به پنج وضو به عمل آورد ، يعنى بعد از هر نمازى وضوى آن را باطل كند و از براى نماز بعد وضوى تازه بسازد و بعد از به جا آوردن همهء نمازها به پنج وضو ، يقين كند كه بعد از يكى از آن پنج وضو ، پيش از دخول در نماز حدثى از وى سر زده ، در اين صورت يك نماز غير معيّن او بىصورت خواهد
هامش
( 1 ) . إيضاح الفوائد 1 : 42 ؛ كشف اللثام 1 : 579 ؛ شرح المفاتيح بنابر نقل مفتاح الكرامة 1 : 283 .