قسم چهارم - آنكه محبّت آن حضرت واجب است ، زيرا كه از « اولى القربى » است و محبّت « اولى القربى » واجب است ، همچنانكه آيهء مباركه :
« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى »
« 72 » دلالت بر اين معنى مىكند و معنى ظاهر اين آيه اينست كه : « بگو اى محمّد ( ص ) كه من طلب نمىكنم از شما به عوض رسالت ، مزدى را ؛ مگر دوستى خويشان خود را » پس دوستى آن حضرت بهتر از همهء عبادات و اقرب جميع قربات است ، همچنانكه به طرق فريقين رسيده است كه :
« دوستى على حسنه ايست كه با وجود آن هيچ معصيتى ضرر نمىرساند . » « 73 »
هامش
و راجع به معاويه رجوع شود به كتاب « النزاع و التخاصم » مقريزى و « نصايح الكافيه » و « تقوية الايمان » و « الغدير » و كتاب « التعجب » ، كراجكى و « تشييد المطاعن » و « فصل الحاكم فى النزاع و التخاصم » و « الزام النواصب » و « منظومهء » آقاى شيخ احمد خيرى يكى از علماى معاصر مصر كه در عراق چاپ شده است و ديگر از تأليفات سنّى و شيعه .
و اگر انسان از خيانتهاى معاويه به اسلام اطلاع داشته باشد مىفهمد كه چرا رسول اللّه ( ص ) چنانچه از « تاريخ كبير » ، بلاذرى نقل شده فرموده است : « معاويه فى تابوت مقفل عليه فى جهنم » ، رجوع شود به « تقوية الايمان » ، ص 90 ، ط صيدا .
( 72 ) . الشورى 42 / 23 .
( 73 ) . اشاره به حديث شريف مشهور ميان سنى و شيعه است : « حب علىّ حسنة لا يضرّ معها سيّئة و بغضه سيّئة لا ينفع معها حسنة . » چون حب كامل امير المؤمنين ( ع ) ايمان كامل است و با ايمان كامل سيئات ضرر نمىرساند زيرا خدا سيئات او را به جهت اكرام به امير المؤمنين ( ع ) مىآمرزد نه اينكه سيئات و معاصى او عقاب و بازخواست ندارد بلكه باحترام آن حضرت خدا خواهد آمرزيد :
« فله الجنّة بالايمان و له بحبّ علىّ العفو و الغفران » و اگر كسى با امير المؤمنين ( ع ) بغض داشته باشد او ايمان ندارد و اظهار ايمانش صورى و مجازى است و بغض او سيئه ايست كه هرگز آمرزيده نمىشود ، چون قلبش خالى از ايمان است ، و اظهار ايمان مجازى ، او را منفعت نمىدهد .
بعضى در معنى قسمت اول روايت كه فرمود : « حبّ علىّ حسنة لا يضرّ معها سيّئة » ، گفته كه :
« مراد از سيئه گناهان صغيره است چنانچه در قرآن مجيد از گناه صغيره سيئه تعبير آورده يعنى با حب على ( ع ) گناه صغيره ضرر نمىرساند چون خدا از آن عفو خواهد فرمود گرچه بدون توبه باشد و از جملهء اسباب عفو ، حب امير المؤمنين ( ع ) است » ولى اين معنى در قسمت دوم روايت كه فرموده :
« و بغضه سيئة . . » درست نمىآيد ، زيرا بغض على ( ع ) كفر و عدم ايمان و نصب و نفاق است ، و