سوّم - مذهب مالكى ؛ و واضع اين مذهب مالك « 40 » است و او شاگرد « ربيعة الرّى » « 41 » بود و او شاگرد « عكرمه » « 42 » بود و « عكرمه » شاگرد « ابن عبّاس » بود و « ابن عبّاس » شاگرد آن حضرت بود .
چهارم - مذهب شافعى « 43 » است . و شافعى كه واضح اين مذهب است شاگرد مالك بود انتساب مالك به آن حضرت معلوم شد .
پنجم - مذهب حنبلى است . و احمد حنبل « 44 » كه واضع اين مذهب است ، شاگرد شافعى بود و انتساب شافعى به آن حضرت معلوم شد .
پس معلوم شد كه همهء فقهاء و محدّثين منسوب به آن حضرتند . و آنچه دلالت مىكند كه آن حضرت در علم شرايع و احكام افضل از جميع انام بود ، حديثى است كه خاصّه و عامّه روايت كردهاند كه پيغمبر ( ص ) فرمودند كه :
« اقضاكم علىّ .
- على در حكم كردن بهتر از همه شماست . »
و شكّى نيست كه كسى كه در احكام شرع ، بالاتر از همه كس باشد ، بايد
هامش
( 40 ) . ابو عبد اللّه مالك بن انس بن مالك بن ابى عامر اصبحى مدنى ، يكى از ائمّهء اربعهء اهل سنّت در فقه ؛ او را هفتاد تازيانه براى اينكه فتواى او با منظور سلطان وقت موافق نبود زدند . در سال 179 هجرى وفات كرده است .
( 41 ) . ابو عثمان ربيعة بن فروخ از فقهاء اهل سنّت و از كلمات اوست : « الساكت بين النائم و الاخرس » وفاتش در سال 136 هجرى است . « ابن خلكان » ، ج 2 ، ص 51 .
( 42 ) . از خوارج و كذّابين مشهور است و عكرمه به سكون « كاف » و كسر « عين » و « راء » و فتح « ميم » ؛ ابن عبد اللّه بربرى و از فقهاء مكه بوده است . مولاى او على فرزند ابن عباس عكرمه را حبس كرده بود كه چرا از زبان پدرم ابن عباس دروغها مىگوئى . عكرمه در سال 107 درگذشته است ، « ابن خلكان » ، ج 2 ، ص 428 و به تحقيقات ارزنده دربارهء عكرمه رجوع شود به كتاب « كاوشهاى علمى » ، ص 210 .
( 43 ) . محمد بن ادريس شافعى قرشى مطلبى ، يكى از ائمهء چهارگانهء اهل سنّت روز وفات ابى حنيفه 150 به دنيا آمده و وفاتش در مصر بسال 204 هجرى بوده و اشعار زيادى در مدح اهل بيت - عليهم السلام - دارد .
( 44 ) . احمد بن حنبل شيبانى يكى از ائمهء اربعه و از اصحاب امام شافعى و صاحب كتاب « مسند » است . امام محدّثين بوده در سال 241 ه ، در بغداد وفات كرده است .