حركت مىكند . و اين قسم از صورت ساختن حرام است ، بىشك و شبهه .
قسم دويم : صورت مجسّمهء غير صاحب روح است ،
مثل صورت درخت كه از موم يا از چوب مىسازند . و ظاهرا اين قسم هم حرام است « 1 » .
قسم سيّم : صورت غير مجسّمهء صاحب روح است ،
مثل صورت اسب يا آدم كه بر ديوار يا كاغذ يا قلمدان نقش كنند . و از بعضى اخبار « 2 » مفهوم مىشود كه اين قسم مكروه است و ظاهر اين است كه اين قسم هم حرام باشد .
قسم چهارم : صورت غير مجسّمهء غير صاحب روح است ،
مثل صورت درخت سرو ، يا درختى ديگر كه نقش كنند بر ديوار يا كاغذ يا موضعى ديگر . و اين قسم را اكثر علماء حرام نمىدانند ، و اگر چه بعضى قايل به حرمت شدهاند . و ظاهر اين است كه اين قسم حرام نباشد .
و مخفى نماناد كه نظر كردن به مطلق صورت مانعى ندارد « 3 » .
مسألهء هشتم : حرام است آموختن و حفظ كردن كتابهاى اهل ضلال ،
مثل تورات و انجيل ، مگر هرگاه غرض از ياد گرفتن آن ، اين باشد كه حجّت بر يهود و نصارى بگيرد ، كه در اين صورت ياد گرفتن حرام نيست .
و همچنين حرام است نوشتن آنها و حرام است اجرتى كه به عوض نوشتن آنها بگيرند ، مگر اينكه غرض او از نوشتن اين باشد كه حجّت بر اهل ضلالت بگيرد ، و اللّه يعلم .
مسألهء نهم : جايز است كه زنى مشّاطگى بكند ؛
يعنى آرايش بكند زنان را . و حرام است كه در مشّاطگى تدليس كند ؛ يعنى به نحوى بكند كه بعضى عيبها كه در زنان است ، پنهان كند و به اين جهت بر مردم مشتبه كند و شوهر از براى وى پيدا كند .
و هرگاه مشّاطه در آرايش تلبيس نكند ، مزد او حلال است و اگر تلبيس كند ، مزدى كه مىگيرد حرام است .
هامش
( 1 ) . طباطبايى : حرمت اين قسم معلوم نيست . حائرى : ولى احوط ترك است .
( 2 ) . ر . ك : وسائل الشيعة 5 : 303 ، باب سوم از ابواب أحكام المساكن .
( 3 ) . صدر : مگر آنكه ريبه بوده باشد .