فصل چهارم در احتكار
و احتكار عبارت است از : حبس كردن طعام از براى اينكه گران شود و بفروشد .
و در اين فصل پنج مسأله است .
مسألهء اولى : [ حرمت يا كراهت احتكار ؟ ]
بعضى از علماء بر آنند كه احتكار مكروه است و بعضى بر آنند كه حرام است ، امّا حق آن است كه احتكار حرام است .
مسألهء دوم : [ آنچه احتكار بدان ثابت مىشود ]
احتكار ثابت مىشود به حبس كردن گندم و جو و خرما و مويز و روغن ، و در غير اينها از مأكولات ، مثل برنج و عدس و ماش و عسل و ميوهها و غير اينها احتكار نمىباشد ؛ يعنى مانعى ندارد كه آنها را نگهدارند تا گران شوند و بفروشد .
و بعضى از علماء گفتهاند كه احتكار در نمك و روغن زيتون هم مىباشد و حق اين است كه در آنها احتكار نيست « 1 » .
مسألهء سيم : [ چه وقت احتكار ثابت مىشود ؟ ]
وقتى احتكار ثابت مىشود كه اجناس مذكوره را بخرد و نگاه دارد تا گران شود ، امّا هرگاه خود از زراعت بردارد و نگهدارد و نفروشد ، ظاهرا حرام
هامش
( 1 ) . حائرى : قول آن بعض احوط است ، خصوصا در زيتون . طباطبايى : قول آن بعض احوط است .