مسألهء دوازدهم : مكروه است كسب اطفال ،
به اين معنى كه هرگاه اطفال مالى را كسب كرده باشند ، مكروه است كه آن مال را از ولى اطفال بخرند و از براى ولى هم مكروه است فروختن آن مال و نسبت به اطفال كراهتى نخواهد بود ؛ زيرا كه ايشان مكلّف نيستند .
و كراهت در صورتى است كه معلوم نباشد كه اطفال اين مال را از حلال يا حرام كسب كردهاند ، كه اگر معلوم باشد كه از راه حلالى كسب كردهاند مكروه نخواهد بود و اگر معلوم باشد كه از راه حرامى كسب كردهاند حرام خواهد بود .
مسألهء سيزدهم : مكروه است حجّامى كردن ؛
يعنى حجامت كردن را شغل خود قرار دادن . و كراهت در صورتى است كه شرط مزد بكند و اگر شرط مزد گرفتن نكند ، مكروه نخواهد بود .
مسألهء چهاردهم : مكروه است زرگرى كردن و ذبح كردن حيوانات .
و ذبح كردن وقتى مكروه است كه او را شغل خود قرار دهد ، امّا هرگاه شغل خود قرار ندهد ، بلكه محتاج باشد كه حيوانى از براى خود ذبح كند ، ذبح كردن او « 1 » مكروه نخواهد بود . و اللّه يعلم .
مسألهء پانزدهم : مكروه است جولايى كردن ،
بلكه مكروه است مطلق نسّاجى كردن ، خواه جولايى باشد كه احتياج به ماكو و ماسوره دارد و خواه احتياج به ماكو و ماسوره نداشته باشد ، مثل قالى بافتن و گليم بافتن .
و ظاهرا كراهت در صورتى است كه از ريسمان و ابريشم ببافند ، امّا بافتن بوريا و حصير از ليف خرما يا از نى و علف و غير اينها كه ريسمان و كج « 2 » و ابريشم نباشد ، مكروه نيست .
هامش
( 1 ) . ب : « آن » .
( 2 ) . نوعى ابريشم فرومايه كمقيمت ( فرهنگ فارسى ) .