تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أنيس التجار ( فارسى ) — صفحة 51

مساهمون:

ص٥١
شرعا واجب القتل است « 1 » . امّا كهانت عبارت است از مصاحب شدن با جنّ و خبر دادن جنّ او را از بعضى خبرها . و اگر كاهن توبه نكند واجب القتل است « 2 » . و امّا شعبده عبارت است از حركتى چند كه در نهايت سرعت مىكند ، به نحوى كه مشتبه مىشود بر بيننده فرق كردن ميانهء چيزى و چيزى ديگر كه مثل اوست ، به اعتبار سرعت انتقال به مثل آن چيز ، مثل حركتى كه حقّه بازى مىكند . امّا قيافه عبارت است از اينكه حكم كند « 3 » به سبب علاماتى چند به اثبات نسبتى از براى شخصى ، مثل اينكه علاماتى چند در بدن و صورت زيد ببيند و به اين سبب حكم كنند كه اين پسر عمرو است . و او حرام است در صورتى كه جزم كند به او ، يا امر خلاف شرعى مترتّب بر حكم او بشود .

مسألهء هفتم : حرام است ساختن صورت‌ها و تمثال‌ها ، مثل صورت آدم و حيوانات و غير اينها .

و مخفى نماناد كه تصوير بر چند قسم است ؛ زيرا كه صورت يا مجسّمه است يا غير مجسّمه و هر يك از اين دو يا صاحب روح است يا غير صاحب روح . و مراد از صورت مجسّمه آن است كه هرگاه آفتاب بر او بيفتد سايه از او پيدا شود ، چون صورت آدم كه از چوب و موم مىسازند . و غير مجسمه آن است كه بر جايى نقش كنند ، مثل صورت آدم يا درخت كه نقش كنند بر كاغذى يا ديوارى . و اين بر چهار قسم است :

قسم اول : صورت مجسّمهء صاحب روح است ،

مثل لعبت‌ها ، كه بازيگران از موم يا از چوب يا غير اينها صورت آدم مىسازند و بسيار مىشود كه نحوى مىكنند كه
هامش
( 1 ) . طباطبايى : بلكه اگر آن را صنعت خود قرار دهد و توبه نكند نيز واجب القتل است . ( 2 ) . طباطبايى ، حائرى : محل تأمّل است ، مگر آنكه آن را حلال داند يا ساحر محسوب شود . ( 3 ) . الف : « حكم كنند » .