سرورم ! من از اوّل ماجرايى كه امشب اتفاق افتاد همراهت بودم و همه چيز را ديدم ، حال بفرماييد آن دو نفر كه در حرم مطهّر و مسجد كوفه با آنها مذاكره كردى و سؤال و جواب رد و بدل شد كى بودند ؟
مقدس اردبيلى از من پيمان گرفت تا زمانى كه زنده هست هرگز از اين ماجرا پرده برندارم و به كسى چيزى نگويم . آنگاه گفت : اى فرزندم ! همانا برخى مسائل علمى بر من مشتبه مىشود و چه بسا من شبها به مرقد امام على عليه السّلام شرفياب مىشوم و دربارهء آن مسأله به صحبت مىپردازم و پاسخ مسأله را از امام دريافت مىكنم و امشب نيز [ مسألهاى داشتم و با او در ميان گذاشته ] ايشان مرا به مولايم امام زمان ( عج ) ارجاع داد و امام عليه السّلام به من فرمود :
« امشب فرزندم مهدى عليه السّلام در مسجد كوفه حضور دارند پس به سويش شتاب و اين مسأله را از او بپرس . اين شخص [ كه در مسجد كوفه با او صحبت مىكردم ] همانا حضرت مهدى عليه السّلام بود . » « 1 »
مقدس اردبيلى و سلاطين صفوى
دوران زندگانى مقدس اردبيلى مصادف با به حكومت رسيدن صفويه در ايران و فعاليت علماى شيعه براى هرچه بهتر معرفى مكتب تشيع و حاكميت آن در ايران بوده است . اين حكومت صفويه بود كه شديدا براى رسميّت بخشيدن به قدرت خود به « علماى شيعه » نياز داشت نه اينكه علما به دربار نياز داشته باشند و علىرغم ميل باطنى خودشان از آبرو و عزّت ظاهرى چشم پوشيدند و به دربار رفتند تا مكتب تشيع گسترش پيدا كند كه امروز ثمره آن تلاشها و از خودگذشتگيها را به عيان مىبينيم كه يكى از آنها پيروزى انقلاب اسلامى در ايران است .
امام خمينى رحمه اللّه مىفرمايد :
و اما قضيه خواجه نصير و امثال خواجه نصير را ، شما مىدانيد اين را كه
هامش
( 1 ) . « منتخب الاثر فى الامام الثانى عشر عليه السلام » ، ص 412 ، 413 .