بدينوسيله آنها را به شش مورد رسانده « 1 » و صحّت انتساب كتاب به اردبيلى را تقويت كرده است . با بررسى كه از حديقة الشيعه به عمل آمد ، مقدّس اردبيلى چهارده مورد به كتابهاى خود ارجاع داده « 2 » و اگر سه مورد ذكر و ارجاع به جلد اوّل « حديقة الشيعه » را - كه فعلا اطّلاعى از اين كتاب در دست نيست - ضميمهء اين موارد بكنيم « 3 » و دو مورد را كه مقدّس اردبيلى در « حديقة الشيعه » به اسم خود تصريح نموده « 4 » ، جزو اين شواهد بياوريم ، جمعا اين قرائن به نوزده مورد مىرسد . البته مخالفان « حديقة الشيعه » براى توجيه اين ارجاعات دلائلى آوردهاند ولى همانطور كه پيشتر گفتيم سخن آنها با قرائن خود كتاب سازگارى ندارد و مخدوش مىباشد . بهر حال ؛ آن ارجاعات از اين قرار است :
« اثبات واجب » : ص 3 ، 7 ، 36 ؛ « رساله » : ص 27 ، 479 ، 480 ؛ « رسالهء فارسيه » : ص 764 ، 781 ؛ كتاب « اثبات واجب » اردبيلى در خصوص اثبات اصول دين و عقايد شيعه مىباشد و چنان كه از ارجاع مطالب به دست مىآيد ، منظور از « رساله » و « رسالهء فارسيه » در حديقة الشيعه همين كتاب « اثبات واجب » است و بدين ترتيب مواد ارجاع به « اثبات واجب » ، 8 مورد مىرسد كه بيشترين ارجاع را در بين كتابهاى اردبيلى به خود اختصاص داده است .
هامش
( 1 ) - مرآة الكتب : ج 2 / 194 .
( 2 ) - حديقة الشيعه صفحهء : 3 ، 7 ، 27 ، 36 ، 58 ، 479 ، 480 ، 564 ، 595 ، 598 ، 601 ، 752 ، 764 ، 781 .
( 3 ) - 313 ، 557 ، 604 .
( 4 ) - 377 ، 604 .