شكافت تا سپاه در آن راهپيما گشتند و اگر جراد و قمّل مسخّر موسى بودند ، حيتان « 1 » دريا و سباع كوه و صحرا مسخر او گرديدند .
و اگر به دعاهاى موسى عليه السّلام بعد از موت جمعى زنده شدند ، سام بن نوح و چندين مرده و كشتهء ديگر به دعاى على عليه السّلام زندگى يافتند و اگر موسى را خداى تعالى در قرآن در صد و سى موضع ياد نمودند ، على عليه السّلام را در سيصد جا در مصحف مجيد ذكر كرده و چنانچه در دست موسى عصا اژدها شد ، كمان در دست شاه اوليا ثعبان جان ربا گشت و اگر از براى تهديد فرعون موسى را عصا بود ، آن حضرت را از جهت برانداختن كفار ذو الفقار جان شكار بود و چنانچه عصا از شعيب به موسى رسيد ، ذو الفقار را رسول منزه از غيب به على عليه السّلام تسليم نمود .
و اگر موسى به كوه طور برآمد ، امير المؤمنين عليه السّلام به برآمدن به كتف رسول اللّه از همه كس بر سرآمد و اگر موسى شبير و شبر داشت ، على عليه السّلام حسين و حسن داشت و چنانچه ولايت موسى در اولاد هارون مقرر بود ، ولايت محمد صلّى اللّه عليه و آله به اولاد على عليه السّلام قرار يافت و چنانچه موسى سنگى از سر چاه برداشت كه چهل كس آن سنگ را بر مىداشتند وقتى كه به شهر مدين رسيد و گوسفندان شعيب را آب داد ، على عليه السّلام سنگ را از سر چشمهء « راحوما » « 2 » برداشت در راه صفين كه سيصد كس از بركندن آن سنگ عاجز بودند .
اما مساوات او با هارون عليه السّلام اينكه در چندين موضع رسول خدا فرمود : « انت منّى بمنزلة هارون من موسى » « 3 » و مؤمنان على را دوست مىداشتند چنانچه اصحاب موسى هارون را و چنانچه منزلت هيچكس به نزد موسى چون منزلت هارون نبود ، منزلت هيچ احدى نزد رسول اللّه به منزلت على نمىرسيد و چنانچه او خليفهء
هامش
( 1 ) . حيتان - مارها
( 2 ) . « زاحوما » در مناقب ابن شهر آشوب 3 / 250 آمده است .
( 3 ) . احقاق الحق 4 / 78 ، 21 / 150 - 220 .