جانب حق تعالى چنان كه در آيه
لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ
« 1 » از آن خبر داده و احاديث به آن مشعر است و اگر داود جالوت را كشت ، او عمرو بن عبد ودّ و مرحب را به قتل رسانيد و اگر داود سنگى داشت كه آلت قتل كفار بود و به آن اعداء اللّه را مىكشت ، ذو الفقار على عليه السّلام سبب هلاك دشمنان خدا مىگشت و اگر حق تعالى در شأن او فرموده كه
بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ
« 2 » ، در حق على و اولاد او فرموده
بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ
« 3 » و در حق داود
وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ
« 4 » نازل شده ، در شأن امير المؤمنين عليه السّلام
وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ
« 5 » فرموده
و اگر داود خطيب انبيا بود ، على سرور اوليا بود . داود چون در نواحى فلسطين به آب رسيد فرمود كه هر كه ازين آب بخورد از من ببرد ، از آن جمع قليلى ماندند كه از آن آب نخوردند ، چنانچه حق تعالى از آن خبر داده كه
فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا
« 6 » پس داود فرمود كه هرگاه اطاعت من در يك شربت آب نكرديد در امور حرب كى خواهيد كرد و از قوم جدا شده سيصد و سيزده كس با او ماندند از جمله هشتاد هزار كس و همچنين قوم امير المؤمنين عليه السّلام بعد از رسول خدا آمدند كه دست بده تا با تو بيعت كنيم آن حضرت فرمود : اگر راست مىگوئيد هر كه دعواى دوستى من مىكند فردا صبح با سر تراشيده نزد من آيد و صبح بدان صفت نديد الا هفده كس را ! ؟
و چنانچه جالوت قصد هلاك داود داشت و حق تعالى او را به دست داود مقتول ساخت و ملك بر او قرار گرفت ، دشمنان على عليه السّلام همه مىخواستند كه او را
هامش
( 1 ) . سوره نور ، آيه 55 .
( 2 ) . سوره بقره ، آيه 248 .
( 3 ) . سوره هود ، آيه 86 .
( 4 ) . سوره ص ، آيه 20 .
( 5 ) . سوره رعد ، آيه 43 .
( 6 ) . سوره بقره ، آيه 249 .