موسى بود ، على عليه السّلام خليفهء محمد صلّى اللّه عليه و آله بود و چنانچه اول كسى كه تصديق موسى كرد هارون بود ، اول كسى كه تصديق رسول خدا نمود على عليه السّلام بود و چنانچه موسى هارون را در زير جبهء خود در آورد و او را دعا كرد ، رسول خدا على عليه السّلام را در زير عباى خود داخل كرد و در حق او دعا فرمود و چنانچه حق تعالى هارون را پيراهن حيا پوشانيد و تا آن پيراهن در بر او بود از هر بلا ايمنى داشت ، على عليه السّلام را نيز پيراهن امن پوشانيد و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در حق او گفت كه تا سى سال بعد از من با ناكثين و قاسطين و مارقين جهاد كرده باشى در امان خواهى بود .
و اما مساوات او با يوشع بن نون عليه السّلام « 1 » آنكه چنان كه آفتاب از براى يوشع برگشت در بابل ، از براى آن حضرت نيز مراجعت كرد و يوشع وصى موسى بود ، آن حضرت وصى مصطفى بود و رسول خدا در حق او فرمود : « انت منّى بمنزلة يوشع من موسى » « 2 » چنانچه گفته بود « بمنزلة هارون بن موسى »
و اما مساوات او با ايوب نبى عليه السّلام آنكه چنانچه حق تعالى در شأن ايوب فرموده
إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً
« 3 » در حق آن حضرت فرموده
الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ
« 4 » و چنانچه حق عز و علا مدح ايوب در صبر بر بلا فرموده ، مدح على عليه السّلام را نيز به صبر در بليّات نموده كه
وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ
« 5 »
و مساواتش با لوط نبى عليه السّلام اينكه چنانچه ذكر او را در قرآن مجيد در بيست و هفت موضع فرموده ، ذكر على عليه السّلام را به عددى كه مذكور شد فرموده .
و اما مساواتش با جرجيس و يونس و زكريا و يحيى و ديگر انبياء عليهم السّلام اينكه چنانچه در محنتها و بلاها صبر نمودند از حق تعالى غافل نشدند ، على نيز بر آن فتنهها و
هامش
( 1 ) . ر . ك : مناقب ابن شهر آشوب 3 / 252 و 253 .
( 2 ) . مناقب ابن شهر آشوب 3 / 252 .
( 3 ) . سوره ص ، آيه 44 .
( 4 ) . سوره بقره ، آيه 156 .
( 5 ) . سوره بقره ، آيه 177 .