ذلك .
و از جملهء قرب و منزلت آن حضرت به درگاه الهى آنكه اسماء عظام ربانى بيشتر از آنچه به همه پيغمبران - صلوات اللّه عليهم اجمعين - تعليم كرده بودند به آن حضرت به تنهائى تعليم داده شده بود ؛ چه هر معجزهاى از هر پيغمبرى به بركت اسمى ظهور كرده و جميع آنها از آن حضرت به كرات و مرات ظاهر شده و دعاى آن حضرت رد نمىشد و هر اسمى را به هر نيتى كه بر زبان مىراند فى الفور اثر آن به ظهور مىرسيد و اگر زبان را به دفع اعداء حركت نمىداد در آن رضاى الهى منظور بود ؛ چنانچه مشهور است « 1 » كه خارجى را با ديگرى خصومت بوده محاكمه به نزد آن حضرت بردند ، حضرت امير المؤمنين حكمى كه بايستى كرد آن خارجى گفت :
« لا عدلت فى القضيه ؟ ! » ؛ يعنى در اين قضيه به عدالت حكم نكردى ؟ ! امير المؤمنين عليه السّلام گفت : « اخسأ يا عدو اللّه » ! فى الحال خارجى به صورت سگى شده رختى كه پوشيده بود به هوا رفت و آن ملعون دم مىجنبانيد و جزع مىكرد و اشك از چشمش مىرفت پس آن حضرت را بر او رحم آمده لب مبارك بجنبانيد خارجى به صورت اول شد و رختش از هوا به زير آمده پوشيد . يكى از حضار گفت : يا على ! هرگاه تو را در درگاه الهى اين منزلت هست كه به محض تكلم به اين كلمه كه مخصوص به سگ است شخصى به صورت سگ مىشود تو را در جنگ معاويه به لشكر چه حاجت و به يار و مددكار چه احتياج ؟
آن حضرت فرمود كه حق تعالى به جهت آنكه حجت بر بندگان تمام كند و دوست از دشمن جدا شود و اهل بهشت از اهل دوزخ امتياز يابند مرا رخصت دعا نداده و اگر اذن مىداد يك ساعت در فنا شدن ايشان تأخير واقع نمىشد بيقين بدانيد كه آصف بن برخيا وصى سليمان عليه السّلام بود و به يك چشم زدن تخت بلقيس را از آن راه دور به نزد سليمان عليه السّلام حاضر آورد ؛ چنانچه در قرآن مجيد خبر از آن داده كه
هامش
( 1 ) . الخرائج راوندى ج 2 ، ص 568 .