عليه و آله - حضرت مهدى بن حسن بن على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السّلام مادرش امّ ولد نرجس مشهور و بعضى صيقل و بعضى حليمه و بعضى سوسن نيز گفتهاند و نام مادرى و پدرى او مليكه بنت يشوعاى بن قيصر ملك روم بود . سن شريفش در هنگام رحلت پدر بزرگوار پنج سال و حق تعالى او را در حال طفوليت امامت داد چنانچه عيسى عليه السّلام را در آن حال پيغمبرى داده بود . كنيت آن حضرت كنيت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله .
لقبش حجت و مهدى و هادى و خلف صالح و قائم و منتظر و صاحب العصر و صاحب الزمان و مشهورترين القابش مهدى است عليه السّلام . حليه همايونش خوش روى و خوش موى و معتدل قامت و كشيده بينى و گشاده پيشانى . دربانش محمد بن عثمان . معاصرينش از پادشاهان عباسى : معتمد و باقى خلفاى بنى عباس و غيرهم از ملوك زمان ما تا زمانى كه ظهور نمايد . تولدش در سامره در شب نيمهء شعبان سال دويست و پنجاه و پنج از هجرت . حكيمه خاتون دختر محمد بن على بن الرضا روايت نموده « 1 » كه ابو محمد در نيمه شعبان مرا طلبيده فرمود : اى عمه ، امشب نزد ما افطار كن كه حق تعالى تو را شاد مىگرداند به نمودن حجت خود به تو و من خوش وقت گشته به خدمتش رسيدم در وقتى كه در صحن خانه نشسته بود و كنيزانش دورش را گرفته بودند گفتم : فداى تو شوم ! حجت از كدام يك از كنيزان تو خواهد بود كه من در هيچيك از اينها اثر حمل نمىبينم ؟
فرمود : از نرجس و من بعد از نماز شام با او افطار نموده در فكر بودم و با او خوابيدم و به نماز شب برخاسته با هم نماز شب كرديم و من برخاستم ببينم كه صبح شده است يا نه ، در دلم گذشت كه از وعدهء ابو محمد اثرى ظاهر نشده از خانهاى كه در آنجا بود آن حضرت آواز داد كه اى عمه ! شك مكن كه همين ساعت او را خواهى ديد ان شاء اللّه تعالى و من از آنچه در خاطرم آمده بود از ابو محمد خجل
هامش
( 1 ) . روضة الواعظين ص 256 .