مستقيم شد . « بشر » روايت كند كه چون به خدمت امام عليه السّلام رسيديم به او ، فرمود كه چگونه با تو نمود حق تعالى عزت اسلام و خوارى نصرانيت و شرف محمد و اهل بيتش را ؟ گفت : چگونه صفت كنم از براى تو يا بن رسول اللّه آنچه تو بدان عالمترى از من . فرمود كه بشارت باد تو را به فرزندى كه شرق و غرب عالم را پر از عدل و داد كند چنانچه پر از جور و ظلم شده باشد . گفت : از كه ؟ فرمود : از آن كس كه خواهندگى كرد رسول خدا ترا از براى او در فلان شب از ماه فلان در سال فلان از مسيح و وصىّ او ، به خاطرت هست كه مسيح تو را در آن شب به كه داد ؟ گفت : بلى ، به پسر تو ابو محمد . باز فرمود كه تو او را مىشناسى ؟ گفت : بلى ، از آن شب كه مسلمان شدهام بر دست سيّده زنان عالم ، زيارت خود از من بازنگرفته است . پس امر نمود آن حضرت به خادم كه خواهرم حكيمه را بخوان . چون حكيمه در آمد ، فرمود : اين است آنكه مىگفتم ! پس ساعتى دست در گردن او كرده او را مىبوسيد پس امام عليه السّلام فرمود : به سراى خود برش و فرايض و سنن او را بياموز كه زن ابو محمد عليه السّلام و مادر قائم آل محمد است و چون قلم جرأت به ذكر نام حضرت صاحب عليه السّلام نمىتواند ، به ذكر القاب اكتفا نموده و مىنمايد و چون شوق احباب به ظهور آن حضرت به كمال رسيده - به مقتضاى ذكر العيش نصف العيش - اگر به زلال ذكر آن حضرت اطفاء التهاب نايرهء اشتياق مشتاقان نمايد بد نخواهد بود .
[ زندگانى امام زمان ( عج ) ]
ذكر امام دوازدهم و تاريخ ولادت و دلائل امامت و بعضى از سوانح غيبت صغرى و ذكر غيبت كبرى و مدت قيام دولت و ذكر رؤيت صاحب عليه السّلام در زمان غيبت و علامات ظهور و نزول عيسى عليه السّلام و اقتداى او به صاحب - صلوات اللّه عليه - امام بحقّ بعد از ابو محمد مسمّى به اسم رسول خدا و مكنّى به كنيت او - صلوات