فرمود : « من رآنى فى منامه فقد رآنى فانّ الشيطان لا يتمثل بى » « 1 » ؛ يعنى رسول خدا فرمود كه هر كه مرا در خواب ببيند البته مرا ديده است به درستى كه شيطان به صورت من به كسى خود را نمىتواند نمود و همچنين متمثل به صورت هيچ كدام از اوصياى او نمىتواند شد بلكه متمثل به صورت هيچ يك از شيعيان صادق العقيدهء ما هم نمىتواند شد و به درستى كه خواب راست جزوى است از هفتاد جزء از اجزاى نبوت ، پس غلط در آن روا نباشد .
و در فصول المهمه و كشف الغمه از هرثمة بن اعين ، كه از خدّام مأمون بود به ظاهر و از محبّان و مواليان اهل بيت بود به باطن و مأمون او را به جهت خدمت امام عليه السّلام مقرر نموده بود ، روايت شده « 2 » كه گفت : روزى از روزها امام عليه السّلام مرا طلبيده فرمود كه اى هرثمه ، ترا بر چيزى مطلع مىسازم و سرّى به تو مىسپارم بايد كه تا من در قيد حيات باشم آن را به كسى اظهار نكنى كه اگر در حال حيات من آن را به كسى گفتى فردا نزد اللّه تعالى دشمن تو خواهم بود .
هرثمه گويد : عهد كردم كه آن را مخفى دارم و تا امر نكند به كسى نگويم . پس فرمود : بدان اى هرثمه ! رحلت نمودن من نزديك شده و بعد از چند روز انگور و انار زهرآلود به من خواهند خورانيد و از دنيا خواهم رفت و مأمون قصد آن خواهد كرد كه قبر و مدفن مرا در پس سر رشيد پدرش قرار دهد و حق تعالى قدرتش نخواهد داد و آن زمين سخت خواهد شد به حيثيّتى كه هرچند جهد نمايد كنده نشود و موضع دفن من در طرف قبله در پيش روى پدر اوست ، بايد كه چون از تجهيز من فارغ شوند آنچه به تو گفتم مأمون را اعلام نمائى و با ايشان يعنى مأمون و متابعانش بگوئى كه در نماز كردن تأنى نمايند كه شتر سوارى رو بسته كه بر او اثر سفر باشد خواهد رسيد و از شتر به زير آمده بر من نماز خواهد كرد و چون او از نماز فارغ شود
هامش
( 1 ) . كشف الغمه ج 3 ، ص 120 .
( 2 ) . فصول المهمه ص 261 ؛ كشف الغمه ج 3 ، ص 122 .