و ايضا از ابراهيم بن موسى روايت كردهاند « 1 » كه روزى از مدينه به كارى بيرون رفته بود و من در خدمتش بودم و در آن وقت آن حضرت در زير درختى منزل ساخته بود ، گفتم : فداى تو شوم ! عيد نزديك شده و مرا درهمى نيست . به چوبى يا تازيانهاى كه در دست داشت زمين را بكاويد و شمشى از طلا برداشته به دست من داد و فرمود اين را صرف كن و ليكن آنچه ديدى به كسى نقل مكن .
و ايضا آن حضرت مكرّر كه هارون الرشيد را مىديد ، مىفرمود : « انا و هارون كهاتين » و دو انگشت را بهم مىچسبانيد ، يعنى من و او اين چنين خواهيم بود و كس معنى كلامش را نمىفهميد كه در سناباد مدفون مىشود و او را در پهلوى هارون دفن مىنمايند معنى كلامش بر آنكه شنيده بود ظاهر مىشود . « 2 »
و به سند صحيح از آن حضرت مروى است « 3 » كه فرمود : امام را چندين علامت و نشانه است بايد كه عالمترين خلق و پرهيزكارترين خلق و سخىتر و اعدل و اعبد اهل زمانه باشد و از مادر ختنه كرده متولد شود و چنانچه از پيش رو مىبيند از پشت سر هم مىديده باشد و او را سايه نبود و چشمش به خواب رود و دلش بيدار باشد و چون از مادر متولد شود به دو زانو در آمده به آواز بلند كلمه شهادتين را بگويد و زره رسول خدا بر قامت او راست آيد و محتلم نشود و بول غايط او را هرگز هيچ مخلوق نبيند چه زمين او را فرو مىبرد و از آن بوى مشك مىآمده باشد و بر خلق اللّه مهربانتر از مادران و پدران ايشان بوده باشد و به مردم از نفسهاى مردم اولى باشد و خود در آنچه مردم را به آن امر مىكند و از آن نهى مىنمايد بجدتر بود و دعايش مستجاب باشد تا به حدّى كه اگر بر كوهى دعا كند دو نصف شود و سلاح رسول خدا از ذو الفقار و غيره در نزد او حاضر باشد و صحيفهاى كه نام شيعيان او در
هامش
( 1 ) . كشف الغمه ج 3 ، ص 64 .
( 2 ) . فصول المهمه ص 246 ؛ كشف الغمه ج 3 ، ص 65 .
( 3 ) . عيون اخبار الرضا عليه السّلام ج 1 ، ص 169 .