در آن مىبينيم .
و گاه گويند كه عشق با دختران و پسران مردمان ورزيدن عشق مجازى است و اين عشق مجازى به عشق حقيقى مىكشاند و ما را به مطلوب اصلى مىرساند و اين طايفه نيز در چلّه نشينند و ديوانگان را دوست دارند و ايشان را از اكابر اولياء اللّه شمارند و غنا و سرود و دف و نى و ساير سازها را حلال دانند و بسيار باشد كه در مجلس ذكر ، دف و نى حاضر كنند و طايفه ملامتيه را بزرگ مرتبه دانند و كوشش بسيار در اصلاح افعال و اقوال زشت ايشان نمايند و دعواى كشف و كرامات كنند و بر يكديگر معجزات بندند و مردمان را گمراه سازند و اكثر اين فرقه كلاهها و لباسهاى نامتعارف وضع كردهاند و مريد آن را به آن مزيّن ساختهاند و بعضى از ايشان گويند قبول داريم كه غنا حرام است ، اما از خوانندگىها هرچه به ضرب در نيايد غنا نيست هرچند كه با ترجيع باشد و فضايح و قبايح اين طايفه بىحدّ و بىپايان است و ذكر زياده از اين باعث ملال خاطر دوستان مىشود .
فرقه بيست و يكم زراقيّهاند . كه ايشان را خداعيّه نيز گويند . اين جماعت فرقهاى باشند خسيس و دون كه از براى پر كردن شكم و تحصيل دنيا در فريب دادن خلق اللّه درآيند و اكثر ايشان وضعهاى شيّادانه و فريبنده سازند و جمعى از ايشان وضعهاى ملحدانه اختيار كنند و كلاههاى نمد كه پيران گمراه ايشان اختراع كردهاند بر سر نهند بىشال و دستار و بعضى شال عسلى يا دستارى بر دور آن پيچند و سر آن كلاه را از آن ميان بيرون آورند چنان كه زى اكثر سنيان و ملحدان است و بعضى بيشتر لباس را عسلى كنند چنان كه زى مجوس است و بعضى كه به سبب غرور در ميان مردمان ، خود آن طور كلاهها و جامهها نپوشند مريدان را به پوشيدن آن امر كنند و كلاه خرقه به ايشان دهند و اكثر اين فرقه طالب رقص و سماع باشند و بيشتر ايشان نيز مانند جمهوريه ، عقايد و مذاهب اكثر طوايف صوفيه را در هم آميخته از براى خود يك مذهب سازند و پيران گمراه خود را در ميان مردمان رواج و شهرت دهند و
حديقة الشيعة ( فارسى ) — صفحة 783
مساهمون: المحقق الأردبيلي
ص٧٨٣