مىكند شنيدن قصههاى دروغ و افسانههاى مجوس را بر شنيدن فضايل آن حضرت ؛ بعد از آن ، امام عليه السّلام خواند اين آيه وافى هدايه را كه
وَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ
« 1 » تا به آخر آيه .
پس پرسيدند از آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله از تفسير اين آيه . آن حضرت فرمود كه آيا نمىدانيد كه پيغمبر خدا مىفرمايد كه ياد كنيد على بن ابى طالب عليه السّلام را در مجلسهاى خود پس به درستى كه ياد كردن على بن ابى طالب ياد كردن من است و ياد كردن غير او آن كسانىاند كه ايمان ندارند به آخرت و ايشان را است عذابى خواركننده .
و ابن بابويه در كتاب « اعتقادات » آورده كه « سئل الصادق عليه السّلام عن القصّاص أ يحل الاستماع لهم ؟ فقال : لا و قال : من اصغى الى ناطق فقد عبده فان كان الناطق عن اللّه فقد عبد اللّه و ان كان الناطق عن ابليس فقد عبد ابليس » « 2 » ؛ يعنى پرسيدند از حضرت صادق جعفر بن محمد عليهما السّلام از قصهخوانان كه آيا گوش داشتن به ايشان حلال است ؟ آن حضرت فرمود كه نه ، حلال نيست و فرمود كه هر كس گوش بدارد به ناطقى پس به تحقيق كه او را پرستيده ؛ پس اگر ناطقى باشد كه از خدا سخن گويد ، يعنى راست و حق گويد ، آن گوشكننده خدا را پرستيده و اگر ناطقى باشد كه از ابليس سخن گويد ، يعنى سخنان باطل و دروغ گويد ، آن گوشكننده ابليس را پرستيده .
و محمد بن يعقوب كلينى رحمه اللّه در كتاب مستطاب كافى مثل اين حديث ، حديثى از ابى جعفر عليه السّلام روايت كرده « 3 » و چون درين روزگار اكثر حكّام شرع از فرقهء جوريهاند و به دليل آيهء
وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ
« 4 » و حديث « و إيّاكم و الرّشوة ! فإنّها محض الكفر و لا يشمّ صاحب الرّشوة ريح الجنّة » « 5 »
هامش
( 1 ) . سوره زمر ، آيه 45 .
( 2 ) . كتاب اعتقادات شيخ صدوق ص 109 چاپ كنگره شيخ مفيد .
( 3 ) . الكافى كلينى ج 2 ، ص 35 .
( 4 ) . سوره مائده ، آيه 44 .
( 5 ) . بحار الانوار ج 101 ، ص 274 از على بن بابويه نقل كرده .