فريبندگى گيرند و به خورد آن شكمپرستان دهند و بعضى از ايشان باشند كه به خانههاى مردمان روند و آن شكمپرستان را با خود برند و تا شكم ايشان پر نشود از آن خانه بيرون نروند و اگر ايشان را نبرند خود البته طواف خانهها كنند خصوصا خانههاى ظالمان .
و بعضى از اين فرقه باشند كه در بازارها و در گوشهء دكان اهل بازار نشينند و بازاريان را از كسب و كار و خريد و فروخت بدارند و خبث و غيبت علما و مردم ديندار كنند و آن بيچارگان نادان را به وسوسه از راه ببرند و ايشان را با علماى ديندار دشمن سازند و جمعى از كاهلان و بىدينان به جهت آنكه به واسطهء آن فريبندگان آشها و حلواها خورند ، در رواج دادن بازار فريبندگى آن خسيسان كوشند و به هر جا رسند تعريف ايشان كنند و بازار آن گمراهان را گرم سازند و معجزهها بر ايشان بندند و آن را كرامات نام كنند .
و بسيار باشند از عوام كالأنعام كه از بس فريب ايشان خورده باشند با وجود آنكه خود فايدهها از مأكول و ملبوس و نقد و جنس به ايشان مىرسانند از روى تعصّب باطل ، معجزهها از ايشان نقل كنند و پر باشد كه از غايت خدا ناشناسى و بىديانتى سوگندها در آن ضمن خورند كه ما خود اين طور كرامتى از فلان پير ديديم . و اين طايفه كامليه با آنكه خود را تارك دنيا گويند بيشتر از همه كس طالب دنيا باشند و پيشهء ايشان مكر و خدعه و شيوهء ايشان تزوير و حيله باشد و حركات مختلف كنند و گاه نعره زنند چنانچه مردمان بر خود بلرزند و گاه آواز را پست و ضعيف سازند و اگر قرآن خوانند مقيّد به صحت دادن آن نباشند و اگر قرآن را صحت دهند و درست خوانند آن هم از براى فريب دادن مردمان باشد و شيعه بايد كه از صحبت و ملاقات ايشان اجتناب نمايد به سالوسهاى ايشان فريب نخورد .
فرقه پانزدهم الهاميّهاند . اين طايفه نيز از آموختن علم روگردانند و اعتقاد به حشر و نشر ندارند و عمر را به آموختن شعر و بذله خوانى و ترنمات و نغمات و
حديقة الشيعة ( فارسى ) — صفحة 775
مساهمون: المحقق الأردبيلي
ص٧٧٥