شود و در ما پديد آيد و در حالت سماع صفات خدا را در ما ، مىتوان يافت و اين قوم را اعتقاد آن است كه از روى شهوت روى پسران و شاهدان ديدن و بوسيدن بلكه زنا و لواطه كردن ثواب است و اين بىدينان روى ايشان را مصحف نام نهادهاند و فضايح و قبايح اين طايفه نيز بسيار است و نقل همه آن باعث ملال است .
فرقه دهم حوريه و يا مدهوشيهاند . ايشان گويند كه در محل سماع و بىهوشى ، حوريان بهشتى به ما نازل مىشوند و ما در آن وقت با ايشان نزديكى مىكنيم و ايشان با ما هم زبانى مىكنند و از غيب ، ما را خبر مىدهند و به غير از اين نيز در آن حالت از ايشان به ما فيضها مىرسد و اين گروه با آنكه منكر شرع و ديناند بعد از ساختگى و اظهار بىهوشى غسل مىكنند تا سفيهان را فريب دهند و اين جماعت نيز دروغگوى و فاسد عقيده و ملعونند .
فرقه يازدهم واقفيّه و وقوفيّهاند . و اين فرقه از آن جهت خود را اين نام نهادهاند كه چنانچه اظهار مىكنند اعتقاد ايشان آن است كه هيچ كس را بر اسرار معرفت جز ايشان وقوف حاصل نشده و خدا را به غير ايشان ، كسى نشناخته و غير ايشان ، كسى بر سرّ وحدت واقف نشده . اما دانايان رموز حقيقت و معرفت ، يعنى متابعان شريعت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و راه روان طريقت شاه ولايت كه واقفان دقايق حقائقاند ايشان را توقفيّه نام كردهاند چون دانستهاند كه اين فرقه توقّف نمودهاند در عمل كردن به احكام شرعيه و كسب كردن علوم دينيّه و ديگر به سبب آنكه اين جماعت مىگويند كه دليل عقلى و نقلى موجب توقف سالك است در اولين منزل ؛ زيرا كه خداى را به دليل ، نتوان شناخت و به دليل ، به او نتوان رسيد و چون اين چنين باشد . پس اگر كسى خواهد خدا را ببيند و بشناسد و بر اسرار معرفت او وقوف يابد ، بايد از كسب علوم دينيّه روى بتابد و در خدمت پير كامل بشتابد و سعى نمايد تا هرچه خواهد او را حاصل شود .
فرقه دوازدهم تسليميهاند . ايشان گويند تا كسى به مقام تسليم نرسد به مرتبهء
حديقة الشيعة ( فارسى ) — صفحة 772
مساهمون: المحقق الأردبيلي
ص٧٧٢