باطنيه اسماعيليّه كسب كردهاند و اين طايفه را اعتقاد آن است كه ايمان مخلوق نيست و گويند مرتبه ولايت كسبى است و به رياضت حاصل مىشود و اكثر ايشان نبوت را نيز كسبى دانند و اين جماعت مانند بيشتر طوايف صوفيه مريدان را كلاه و خرقه دهند و ايشان را چهل روز در خلوت نشانند و از خوردن حيوانى منع كنند و آن خلوت نشستن را چلّه نام كنند و اين دشمنان دين اين امر را در برابر اعتكاف وضع كردهاند : « خرّب اللّه بنيانهم و دفع شرّهم و طغيانهم » .
فرقه چهاردهم كامليّهاند . كه متابعان شريعت غرّاى محمدى صلّى اللّه عليه و آله و پيروان ملّت بيضاى احمدى ، ايشان را كاهليّه خوانند . اين گروه در غايت جهل دعواى كامل كنند . « حقا كه كمال جهل اين است » و اين طايفه گويند كه پير كامل مىبايد ، طلب كرد و چون كسى بيابد مىبايد كه دست از دامنش كوتاه نكند و به كنايه خاطر نشان سفيهان كنند كه خود پير كاملاند و اين فرقه ترك كسب وجه معاش را واجب دانند و از غايت كاهلى به خرقهاى و لقمهاى كه فريفتهشدگان به جهت ايشان برند سازند و به لذّات نفسانى كه بعضى از آن خوانندگى كردن و خوانندگى شنيدن و رقص كردن مشغول شوند . ايشان نيز مفسدان و گمراهكنندگانند ؛ زيرا كه طلب علم و كسب وجه معاش را حرام گويند و مردمان را فاسد عقيده گردانند و گويند اينها همه حجاب راه است و مريدان را و هر كس را كه اندك رغبتى به ايشان كنند از كار دنيا و آخرت بازدارند و ايشان را مانند خود كاهل كنند ، و بال جان مردمان سازند . و اين فرقه نيز مانند اكثر طوايف صوفيه خوانندگى و رقص را عبادت نام كنند و با پسران و دختران مردمان عشق ورزند و كار ايشان جز هرزه گفتن و هرزه گشتن و تن پروردن و لهو و لعب نباشد و اگر نماز نادرستى كنند از براى آن كنند كه احمقان گمان صلاح به ايشان برند و به ايشان چيزى دهند و كلمه « لا إله الا اللّه » را وسيله و واسطهء فريب دادن مردمان گردانند و زراقانه سخن گويند و استجلاب قلوب عوام كالانعام به آن سخنان نمايند و شكمپرستان را در پى خود اندازند و از مردمان به ابرام يا به
حديقة الشيعة ( فارسى ) — صفحة 774
مساهمون: المحقق الأردبيلي
ص٧٧٤