عشرى اتفاق دارند كه مزار آن حضرت نجف اشرف است و قبر آدم صفى و نوح نجى پهلوى قبر آن حضرت است و احاديث صحيحه در اين باب از بعضى ائمه معصومين عليهم السّلام دارند و ليكن اهل سنت در چند موضع ديگر و مزار و مشهد مقدس آن حضرت را نشان مىدهند و در آن اماكن زيارت مىنمايند و اين خلافى نيست كه اثرى بر آن مترتب تواند شد كه مضرت و منفعت از براى شيعه داشته باشد بلكه باعث آن است كه سنّيان از زيارت قبر آن حضرت محروم باشند . « و السلام على من اتبع الهدى » .
[ زندگانى امام حسن عليه السّلام ]
ذكر امام دوم ، امام حسن بن على بن ابى طالب عليه السّلام كنيت او ابو محمد است و نقى و طيب و زكى و سيد و سبط و ولى و حجت و قائم و وزير ، القاب آن حضرت است و بهترين القاب آن جناب ، سيّد است كه رسول خدا او را به اين لقب خوانده فرموده : « ابنى هذا سيّد » و در روزى كه آن حضرت متولد شد رسول خدا او را حسن نام نهاد و اذان در گوش او گفت و سرش را تراشيد و به وزن موى آن ، نقره تصدق فرمود و عقيقه كردند و از آن روز عقيقه سنت گشت .
و بعضى گفتهاند اينها در روز هفتم واقع شد و تولدش در مدينهء منوّره در نيمهء ماه رمضان در سال سيّم از هجرت و اول اولاد امير المؤمنين است و بعضى را عقيده آن است كه در ششماهگى متولد شده و هيچ فرزندى ششماهه باقى نماند الّا حسن بن على و عيسى بن مريم عليهما السّلام .
و برخى گفتهاند امام حسين عليه السّلام بود كه ششماهه متولد شد ؛ و اصح آن است كه امام حسن عليه السّلام نهماهه متولد شد و او شبيهترين خلق بود به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله « 1 » و در
هامش
( 1 ) . تاريخ دمشق ( ترجمة الامام حسن عليه السّلام ) ص 27 .