فصل دوازدهم : در بيان آنكه عدد اوصيا بعد از سيد انبيا منحصر در دوازده است و ذكر اسامى و القاب و كناى هر يك از ايشان
اول بايد دانست چنان كه در اول اين اوراق كه جزو ثانى است از اين كتاب « 1 » مذكور گشت كه چون عالم مقر طوايف امم و محل نزاع و فساد بنى آدم است بايد هميشه يكى از حجتهاى خدا در اين عالم باشد و ايشان پيغمبران و اوصياى ايشانند . پس بايد كه بعد از حضرت خاتم النبيين صلّى اللّه عليه و آله يكى از ائمه طاهرين عليهم السّلام موجود باشد در زمين يا ظاهر و مشهور يا غايب و مستور تا حفظ كتاب خدا و سنت مصطفى نمايد و بندگان خدا را حسن معاش و معاد بر نهج صواب و سداد كه آن را شريعت نام است تعليم نمايد و از ظلم و فسق و فساد بازدارد ، زيرا كه اين امر عظيم كه رياست عامه است از كسى مىآيد كه به صفت عصمت متّصف باشد تا متابعت او توان نمود و اوامر و نواهى او را محل اعتماد تواند بود و بعد از پيغمبر خدا مقتدايان دين و راهنمايان راه يقين منحصر درين دوازدهاند چه غير از ايشان به اتفاق مخالف و مؤالف كسى معصوم نبوده است و نيست .
و مسلم و حميدى و غيرهما كه از اكابر محدّثين اهل سنتاند روايت
هامش
( 1 ) . اين جمله حذف شده است ( كاشف الحق ص 349 ) .