خداى تعالى در قرآن مجيد فرموده كه
وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ
« 1 » ؛ يعنى الهام فرستاد پروردگار تو به سوى زنبوران عسل كه فراگيريد ميان درختها و شكافهاى كوه را و ميان خانههاى مسدّس متساوى از موم و يكى را سردار خود كنيد و چون از او فسادى ببينيد او را عزل كنيد و در ميان خود به عدل زندگانى كنيد و بايد كه مكان شما و خورش شما پاك و پاكيزه باشد و چيزهاى ديگر كه از اين جانور منقول است كه آنها نيست مگر به الهام ربانى و اعلام يزدانى . ديگر گفت آن رسولى كه از طايفه جن و انس و از ملائكه و شياطين نبود ، كدام رسول بود ؟ فرمود كه آن هدهد است رسول سليمان كه سليمان كتابت خود به او داده و او را به جانب بلقيس فرستاد كه
اذْهَبْ بِكِتابِي هذا
« 2 » اشاره به آن است ؛ ديگر گفت : آن مبعوثى كه از هيچ كدام از طوايف مذكوره نبود ، كه بود ؟ فرمود كه آن غراب است و آيهء
فَبَعَثَ اللَّهُ غُراباً
« 3 » از اين ياد مىدهد در قصهء هابيل و قابيل ، ديگر گفت : آن مكان كه در پشت آن نماز كردن مكروه است كجاست و حال آنكه تمام زمين را از براى امت مرحومه مسجد ساخته و رخصت نماز داده ؟ فرمود كه آن پشت خانهء مباركهء كعبه است و كراهت آن به جهت عزت و احترام خداى تعالى است . ديگر گفت : آن نفسى كه در نفس ديگر جا كرده و با هم رفيق شدند بىآنكه ميان هر دو خويشى و آشنائى باشد ، كدام بودند ؟
فرمود : آن يونس بن متى بود كه در شكم ماهى جاى كرده به امر حق تعالى ؛ ديگر گفت : كه عصاى موسى از چه چوب بود و طول آن چه مقدار بود ؟ فرمود : از چوب عوسج بود و درازى آن هفت گز به ذراع موسى عليه السّلام و آن را جبرئيل از بهشت به جهت شعيب نبى عليه السّلام ، آورده بود .
و از جملهء قضايا و احكام آن حضرت كه در كوفه وقوع يافته ابن طاوس از پدرش
هامش
( 1 ) . سوره نحل ، آيه 68 .
( 2 ) . سوره نمل ، آيه 28 .
( 3 ) . سوره مائده ، آيه 31 .