و ايضا ابو المؤيد در « مناقب » خود به سند صحيح از عايشه نقل نموده كه از او هم همين سؤال كردند او گفت : « على اعلم الناس بالسّنة » « 1 » ؛ يعنى داناترين مردمان است به حديث رسول صلّى اللّه عليه و آله و به سنت پيغمبر . و عايشه اگر چه دشمنترين خلق بود نسبت به آن حضرت امّا در اين مقام حق بود بر زبانش جارى شد و بر سنت شيخين عمل نمود كه آن « اقيلونى » مىگفت و اين لو لا على و آنچه در زمان حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله واقع شده البته در كتب فريقين مسطور است بخلاف آنكه در حين حكومت خلفا شده باشد كه شايد به جهت خوش آمدن ايشان اغماض عينى در آن راه يافته باشد .
[ قضاوتهاى علي عليه السلام در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ]
و از جمله قضايا ، قضيهاى است كه در « تفسير يوسف بن قطان » از سفيان ثورى از سدىّ نقل شده « 2 » كه گفت : به نزد عمر بن خطاب بودم كه كعب بن اشرف و حىّ بن اخطب و مالك و بن صيفى كه هر سه از رؤساء يهود بودند در آمدند و از عمر پرسيدند كه در كتاب شما ، يعنى قرآن واقع است كه
وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
« 3 » هرگاه يك بهشت وسعتش چون وسعت آسمانها و زمينها باشد اين همه بهشت در روز قيامت در كجا خواهد بود ؟ عمر ساعتى تأمل كرد و بعد از آن گفت : نمىدانم ! در اين حرف بودند كه على عليه السّلام به آن مجلس داخل شد يهودان بار ديگر مسأله خود را اعاده نمودند .
پس آن حضرت از ايشان پرسيد كه مرا خبر دهيد كه هرگاه شب مىشود ، روز كجا مىباشد و چون روز مىشود ، شب در كجاست ؟ گفتند : در علم الهى . پس آن حضرت فرمود كه بهشتها هم در علم الهى خواهد بود . پس على عليه السّلام به خدمت رسول خدا آمده ماجرا را نقل كرد ، آيهء
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
« 4 »
هامش
( 1 ) . مناقب خوارزمى ص 91 .
( 2 ) . مناقب ابن شهر آشوب 2 / 352 . ( نقل از تفسير يوسف بن قطان ) .
( 3 ) . سوره حديد ، آيه 21 .
( 4 ) . سوره نحل ، آيه 43 ؛ سوره انبياء ، آيه 7 .