ترين ملاعين است به شكم دريدن او امر نموده ، اگر او به نزد رسول اللّه از بدترين خلقان نمىبود آن رحمت عالميان صلّى اللّه عليه و آله چندين مرتبه او را نفرين نمىكرد ؛ چه حق تعالى آن حضرت را به
إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ
« 1 » وصف نموده از بسكه رنج و ستم از مردم مىديد و صبر مىكرد و دعا و شكر مىكرد و در تفسير اين آيه گفتهاند آن حضرت هرچند از كفار آزار مىكشيد مىگفت : « اللّهم اغفر لقومى ! » و مشهور است كه در احد دندان مباركش را به سنگ شكستند و حال آنكه مىگفت : « اللّهم اغفر لقومى فانهم لا يعلمون ! » « 2 » هرگاه كفار را دعا كند كه خدايا قوم مرا بيامرز كه نادانند و معاويه را نفرين مىكند ، ظاهر مىشود كه او را اميدوارى به درگاه حضرت بارى نيست و از كفار بدتر است ؛
و ايضا روايات در طعن آن منافق بسيار است مثل آنكه بعضى از اهل سنت نقل كردهاند كه پيغمبر خدا فرمود : « اذا رأيتم معاوية يطلب الملك فاضربوا عنقه » « 3 » و به موجب آيه كريمهء
وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى
« 4 » ، امر آن حضرت امر خداست و هر نفرين كه پيغمبر خدا به او كرده به اذن خداست و دورى از رحمت و نفرين حضرت رسالت پناهى در دنيا و آخرت شامل حال اوست .
و اما آنچه از او نقل شده كه گفت اول كسى كه غارت كرد در اسلام آن ملعون يعنى معاويه بود ، مرادش آن است كه ضحاك بن قيس را به سه هزار كس معاويه فرستاده بود كه در هر جا هر كرا در اطاعت امير المؤمنين عليه السّلام يابند قتل و غارت كنند ، آن ملعون مال بسيار غارت كرده و بسيارى از شيعيان كشته شدند و اول كسى بود كه در ميان صفا و مروه سوار شد و اول كسى بود كه شرب نبيذ را علانيه مرتكب
هامش
( 1 ) . سوره قلم ، آيه 4 .
( 2 ) . صحيح مسلم 5 / 179 ؛ مسند احمد حنبل 1 / 427 ، 432 و 456 ؛ روضة الاحباب شيرازى 1 / 20 .
( 3 ) . شرح نهج البلاغه 4 / 32 و در كتاب « الملاحم و الفتن » ابن طاوس ص 168 و 169 : « اذا رأيتم معاويه يخطب على منبرى فاقرعوا رأسه بالسيف » و الغدير 10 / 142 با عبارات ديگر آورده است .
( 4 ) . سوره نجم ، آيه 3 .