آنكه گفته است كه به جاى رسول خدا نشست بىرضاى صحابه ، اشاره به خوابى است كه حضرت رسول خدا ديده بود كه جمعى به صورت بوزينگان بر منبر بالا مىروند و به زير مىآيند چنانچه بوزينگان به جائى بالا رفته و به زير آيند و بعد از آنكه رسول خدا اين خواب ديد تا روز رحلت هرگز نخنديد و آيه
وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ
« 1 » اشاره به آن است و سوره « انّا انزلناه » درين باب آمده است و شب قدر كه حق تعالى به رسول خود و ائمه معصومين عليهم السّلام عطا فرموده كه بهتر از هزار ماه است ، در برابر حكومت اين ملاعين كه هزار كم پنجاه ماه بود .
و « شجره ملعونه » « 2 » كه در قرآن واقع شده ، مراد بنى اميه است .
و ايضا صاحب « مصابيح » به اسناد خود از ابن عباس نقل كرده كه گفت رسول خدا فرموده : « اذا رأيتم معاوية على منبرى فاقتلوه » « 3 » ؛ يعنى اى بندگان خدا واى امت من ! هرگاه ببينيد معاويه را بر منبر من بايد كه او را بكشيد . و چون در امر آن حضرت تغافل و تعاون جايز داشتند حق تعالى ايشان را ذليل گردانيد و كشيدند آنچه كشيدند و نه همين يك حديث وارد است بلكه مؤالف و مخالف چندين حديث به اين مضمون نقل كردهاند مثل آنكه از محمود بن لبيد نقل شده كه گفت :
رسول خدا فرمودند : « هذا سيريد هذا الامر بعدى فمن ادركه منكم و هو يريد فليبقر بطنه » « 4 » ؛ يعنى معاويه زود باشد كه اراده خلافت كند كسى كه او را ادراك كند و بداند كه او اراده اين كار دارد ، بايد كه شكمش را بشكافد . با آنكه رسول خدا هرگز به چنين مراتب درباره هيچيك به غير از معاويه نفرموده چون او برترين خلايق است و ملعون
هامش
( 1 ) . سوره اسراء ، آيه 60 .
( 2 ) . سوره اسراء ، آيه 60 : « و الشّجرة الملعونة » .
( 3 ) . « الملاحم و الفتن » ابن طاوس ص 111 و الغدير 10 / 142 ؛ شرح نهج البلاغه 15 / 176 .
( 4 ) . « الملاحم و الفتن » ابن طاوس ص 111 ؛ شرح نهج البلاغه 4 / 32 با مختصر تفاوت در جمله .