من امر نمودهام نخواهيد بود بلكه اول به رغبت تمام پيش خواهيد رفت و اول كار شما به مسارعت به خيرات خواهد بود و انتهاى آن به سيّئات خواهد كشيد ؛ پس بر يكديگر حسدها خواهيد برد و چون حسودان با هم به سر خواهيد برد ، پس پشت بر يكديگر كرده از هم دورى خواهيد گزيد ، پس با هم دشمن خواهيد شد و آنچه دشمنان با هم كنند با مال و نفس و عرض يكديگر خواهيد كرد .
و از جملهء صحابه يكى خالد بن وليد است كه سنّيان به محض عداوتى كه او را با امير المؤمنين عليه السّلام بود و ايشان را هست او را « سيف اللّه » مىخوانند ! ؟ و حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله چندين مرتبه دست مبارك به درگاه الهى برداشته فرموده است كه « اللّهم انى أبرأ اليك مما فعل خالد بن وليد » « 1 » ؛ يعنى خدايا ! پناه مىگيرم به تو و برى و بيزارى مىجويم از آنچه خالد بن وليد كرده . و سببش آن بود كه بنى جذيمة كه قبيلهاى بودند در حوالى يلملم جا داشتند و خبر اسلام ايشان به رسول خدا رسيده بود و پيغمبر خدا ، خالد را با جمعى نزد ايشان فرستاد و سفارش نمود كه به احتياط برو و از ايشان خبر بگير اگر شعار اسلام در ايشان ببينى زكات مال ايشان را جمع نموده بيار و الّا ايشان را به اسلام دعوت كن . چون خالد به نزديكى قبيلهء ايشان رسيد كسى فرستاده تفحص نمود آن مرد خبر آورد كه مساجد بنا كردهاند و نماز مىكنند و بانگ نماز ايشان شنيدم و چون خالد از دور پيدا شد و ايشان را با طايفهاى از اعراب عداوتى بود به جهت احتياط با سلاح از خانههاى خود بيرون آمده بودند و چون خالد از ايشان پرسيد كه چرا با سلاح بيرون آمدهايد ؟ گفتند : از خوف آنكه مبادا جماعت دشمنان باشند خالد عذر ايشان نپسنديد و گفت سلاح از خود دور كنيد آن بىگناهان به جهت آنكه او را فرستادهء رسول خدا مىدانستند سلاحها بينداختند .
هامش
( 1 ) . السبعه من السلف ص 225 و 226 از صحيح بخارى ، فتح البارى ، مسند احمد ، صحيح نسائى و غيره نقل كرده است ؛ تاريخ الخميس 2 / 97 التاج الجامع للاصول 4 / 441 .