فصل دهم : در آيات و احاديثى كه اهل سنت و مفسران و محدثان ايشان در حق صحابه و در مثالب معاويه و بنى اميه - لعنهم اللّه - روايت نمودهاند
اولا در بيان آنكه روز قيامت جمعى كثير از اصحاب رسول خدا به جهت بدعتى چند كه بعد از آن حضرت احداث نمودهاند و مخالفتها كه كردهاند از صحبت و ديدن و رسيدن به خدمتش محروم خواهند بود و از آب حوض كوثر بىنصيب خواهند گشت . در « مناقب » خوارزمى و « مسند » احمد حنبل و در « جمع بين الصحيحين » حميدى و غيرها مسطور است « 1 » و مضمون همه نزديك است به هم ، مثل آنكه سهل بن سعد نقل كرده و متفق عليه است كه گفت شنيدم از رسول خدا كه فرمود : « انا فرطكم على الحوض من ورد شرب و من شرب لم يظمأ ابدا و ليردنّ علىّ اقوام اعرفهم و يعرفونى ثمّ يحال بينى و بينهم » و در بعضى نسخهها زياده برين هم اين عبارت را نقل كردهاند كه « فاقول انّهم من امّتى فيقال انّك لا تدرى بما احدثوا فاقول سحقا سحقا لمن تبدّل بعدى » ؛ يعنى پيش از همه كس به كنار حوض كوثر خواهم رسيد و آن حوضى است كه بر آن هر كه وارد شود از آن آب بياشامد و هر كه از آن آب بياشامد بعد از آن ، هرگز تشنه نشود و در آن حوض جماعتى بر من وارد خواهند شد كه من ايشان را بشناسم و ايشان مرا بشناسند ، اما ميان من و ايشان
هامش
( 1 ) . مسند حنبل ج 3 ، ص 18 و 28 ؛ الطرائف ص 378 از جمع الصحيحين ؛ صحيح بخارى ج 8 / 150 .