فصل هشتم : در مطاعنى كه عمر بن خطّاب به آن مخصوص است
و مجمع عليه فريقين است و در جميع كتابهاى مذكور و مسطور است و هيچكس را در آن شبهه نيست اگر چه مطاعن او از حيز تقرير و تحرير بيرون است و آنچه مذكور مىشود از هزار يكى و از بسيار اندكيست :
اول آنكه مجمع عليه فريقين است و هيچكس منكر آن نيست و در « صحاح سته » مذكور و در جميع تفاسير مسطور است كه چون مرض رسول اشتداد يافت جمعى كثير از اصحاب به عيادت آن حضرت رفتند از آن جمله ، يكى عمر بن خطّاب بود .
حضرت رسالت فرمود : « ايتونى بدواة و بيضاء لأكتب لكم كتابا لا تضلوا بعدى » ؛ يعنى دوات و كاغذى بياوريد تا از براى شما بنويسم چيزى كه به سبب آن بعد از من گمراه نشويد . چون قبل از آن به ساعتى بيرون رفته بود و بر پايهء منبر نشسته و مردمان را وعظ فرموده و در باب اهل بيت و اطاعت ايشان و تمسك به قول و فعل و مراعات و معاهدهء روز غدير وصيت نموده بود خواست كه به تأكيد آن چيزى بنويسد كه موجب هدايت قوم باشد و چون عمر دانست كه نوشتهء مجدّد مخالف آن وعظ و نصيحت نخواهد بود بلكه تصريح و تأكيد در امر مذكور است مانع شده گفت : « دعوا الرّجل فانّه يهجر ، حسبنا كتاب اللّه ؟ ! » ؛ يعنى واگذاريد اين مرد را پس به