محزون و گريان شوند ؛ پس برگزيدم حزن خود را بر حزن ايشان و ابراهيم را فداى حسين كردم . پس ابراهيم بعد از سه روز فوت شد و بعد از آن هر وقت كه حسين عليه السّلام را مىديد مىگفت : « فديت من فديته بابراهيم ابنى » ؛ يعنى فداى كسى شوم كه ابراهيم را فداى او كردم .
و در « صحيح مسلم » « 1 » در تفسير قول حق تعالى كه
فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ
« 2 » است گفته كه گريهء آسمان سرخى اوست كه پيش از واقعهء حسين اين سرخى نبوده است .
در « مسند » احمد حنبل آورده « 3 » كه كسى كه در ماتم حسين شهيد به كربلا گريه كند اگر چه يك قطره باشد ، بهشت او را واجب مىشود و بعد از او امام زين العابدين عليه السّلام اعبد و ازهد اهل زمان خود بوده و بعد از او امام محمد باقر عليه السّلام كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به او سلام رسانيده بود اعلم و ازهد زمان خود بود و بعد از او امام جعفر صادق عليه السّلام كه اعلم و ازهد اهل زمان خود بود و از هر چيزى كه خبر داد البته وقوع يافت ؛ لهذا صادقش مىگفتند و بعد از او امام موسى كاظم عليه السّلام و بعد از او امام رضا عليه السّلام و بعد از او امام محمد تقى عليه السّلام و بعد از او امام على النقى عليه السّلام و بعد از او امام حسن عسكرى عليه السّلام هر كدام در وقت خود اعلم و ازهد و افضل مردمان بودند و همچنين است حضرت صاحب عصر و زمان - صلوات اللّه و سلامه عليه - .
و هيچ كس در هيچ صفت كمال ، بر ايشان سبقت نگرفته است و هيچ احدى در هيچ صفتى برابرى با ايشان نتوانست و نمىتواند كردن و ميان مخالف و مؤالف اتفاق است در آنكه به فضل و زهد و علم و تقوى و ديگر صفات كمال ، احدى را به ايشان نسبت نمىتوان نمود ؛ پس چنانچه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در نسب
هامش
( 1 ) . ابن بطريق در « عمدة » ص 467 از « صحيح مسلم » نقل كرده .
( 2 ) . سوره دخان ، آيه 29 .
( 3 ) . فضائل الصحابة حنبل ج 2 ص 676 ؛ نهج الحق ص 257 از مسند حنبل .