نقل كرده كه او گفت : از رسول صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه فرمود : « من احبّ عليا قبل اللّه منه صلاته و صيامه و قيامه و استجاب دعائه ؛ ألا و من احب عليا اعطاه اللّه بكل عرق فى بدنه مدينة فى الجنة الا من احبّ آل محمد أمن من الحساب و الميزان و الصراط ؛ الا و من مات على حب آل محمد فانا كفيله بالجنة مع الانبياء ؛ الا و من ابغض آل محمد جاء يوم القيامة مكتوبا بين عينيه آيس من رحمة اللّه » « 1 » ؛ يعنى كسى كه دوست دارد على را قبول مىكند حق تعالى از او ، نماز و روزهء او را و قيام او در شب كه به عبادت حق تعالى باشد و مستجاب مىگرداند دعاى او را ؛ بدانيد كه هر كه دوست دارد على را ، عطا مىكند حق تعالى به هر رگى كه در بدن اوست شهرى ؛ بدانيد كه هركس دوست دارد آل محمد را ، ايمن است از حساب و ميزان و صراط ؛ بدانيد كه هر كه بميرد به دوستى آل محمد ، پس به درستى كه من ضامنم او را به دخول بهشت با پيغمبران ؛ بدانيد كه هر كه دشمن دارد آل محمد را ، مىآيد روز قيامت و حال آنكه در ميان دو چشم او نوشته است كه « آيس من رحمة اللّه » ؛ يعنى اين مرد از رحمت الهى دور است و نااميد است - نعوذ باللّه منه - .
قبل ازين نيز در بيان محبت آل محمد و تفسير
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً
« 2 » تا آخر آيه گذشت ، كه محبت آل رسول اللّه اجر و مزد رسالت است .
و در كتاب « جمع بين الصحاح الستّه » « 3 » از ابن عباس نقل كرده كه گفت : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه « احبوا اللّه تعالى لما يفضوكم به من نعمته و لما هو اهله و احبونى لحب اللّه تعالى و احبوا اهل بيتى لحبّى » ؛ يعنى دوست داريد حق تعالى را به جهت نعمتهاى او كه به شما رسيده از وجود و حيات و لوازم آن ؛ از براى آنكه او سزاوار دوستى است و اهليّت و استحقاق دوست داشتن دارد دوست داريد مرا به جهت
هامش
( 1 ) . مناقب خوارزمى ص 72 و 73 .
( 2 ) . سوره شورى آيه 23 .
( 3 ) . الطرائف ص 159 از جمع بين الصحاح السّته نقل كرده .