و در جمع بين الصحيحين از رسول خدا روايت نموده « 1 » كه آن حضرت فرموده كه « انما انا بشر يوشك ان يأتينى رسول ربّى فاجيب و انا تارك فيكم الثقلين اولهما كتاب اللّه فيه الهدى و النور فخذوا بكتاب اللّه و استمسكوا به و اهل بيتى اذكركم اللّه فى اهل بيتى خيرا » .
؛ يعنى به درستى كه من يكى از آدميانم و نزديك شده كه رسول حق تعالى به طلب من آيد كه دوست را به دوست رساند و من اجابت كنم « 2 » و به جانب دوست پرواز كنم و من مىگذارم در ميان شما امت ، كه جن و انسايد ، دو چيز نفيس بزرگ مصون از حوادث را حق تعالى حافظ است آن هر دو را : يكى از آن دو كتاب اللّه است و دروست هدايت و نور ، بايد كه متمسك به آن شويد و به آن راه يابيد و آن را باعث نجات خود دانيد ؛ و يكى ديگر از آن دو ، اهل بيت و عترت منند ؛ به ياد دهد حق تعالى شما را در اهل بيت من خير و خوبى كه از ايشان غافل نشويد و به نيكى ياد نمائيد .
و احمد حنبل در « مسند » خود از ابو سعيد خدرى نقل كرده « 3 » كه رسول خدا فرمود : « انّى قد تركت فيكم ما ان تمسكتم به لن تضلوا بعدى الثقلين و احدهما اكبر من الآخر كتاب اللّه حبل ممدود من السماء الى الارض و عترتى اهل بيت ألا و انّهما لن يفترقا حتى يردا على الحوض » ؛ يعنى به درستى كه من گذاشتم در ميان شما آن چيزى را كه اگر تمسك به آن جوئيد و چنگ در آن زنيد ، هرگز گمراه نخواهيد شد بعد از من و آن دو چيز نفيس است كه يكى از آن دو بزرگتر از ديگرى است : يكى كتاب خداست كه ريسمان كشيده شده است از آسمان تا زمين و يكى عترت من كه اهل بيت منند و به درستى كه اين هر دو از يكديگر جدا نشوند تا آنكه وارد شوند به
هامش
( 1 ) . الطرائف ص 122 از جمع بين الصحيحين .
( 2 ) . يك بيت شعر دارد ( كاشف الحق ص 135 ) .
( 3 ) . مسند حنبل ج 3 ، ص 17 .