من در كنار حوض كوثر .
و ايضا احمد حنبل در مسند « 1 » از جابر بن عبد اللّه انصارى نقل كرده كه گفت :
روزى در عرفات در خدمت رسول خدا بودم كه على در برابرش آمد پس آن حضرت فرمود كه يا على ، نزديكتر آى و به من نزديكتر شو و چون نزديك شد فرمود كه « يا على ، خلقت انا و انت من شجرة واحدة ؛ انا اصلها و انت فرعها و الحسن و الحسين اغصانها ، من تعلّق بغصن منها ادخله اللّه الجنة » ؛ يعنى اى على ، آفريده شدهايم من و تو از يك درخت كه بيخ آن منم و شاخ بلند آن توئى و حسن و حسين شاخههااند كه از آن شاخ به هم رسيدهاند و هر كه چنگ به شاخهاى از آن درخت زند و متوسل به آن شود ، حق تعالى او را داخل مىكند در بهشت .
حديث ديگر كه « مسند احمد حنبل » مزيّن به آن شده اين است كه رسول خدا فرمود كه « النجوم امان لاهل السماء فاذا ذهبت ذهبوا و اهل بيتى امان لاهل الارض فاذا ذهب اهل بيتى ذهب اهل الارض » « 2 » .
و صدر الائمه موفق بن احمد بن مكى نيز اين حديث را به همين طريق روايت نموده « 3 » و ظاهر معنى حديث آن است كه ستارگان امانند مر اهل آسمان را ؛ پس هرگاه ستارگان از آسمان بروند اهل آسمان نيز خواهند رفت و روزى كه اهل بيت من در روى زمين نباشند اهل زمين نيز معدوم خواهند شد ؛ چنانچه به سبب وجود ستارگان ، خداى تعالى آسمان را نگاه داشته كه بر زمين فرود نيايد و اهل بيت من به جهت آنكه محض لطف نامتناهى الهىاند بازداشته شده است زمين كه به جنبش و اضطراب در نمىآيد و اهل خود را به وزر و و بال و نكال ضلال گرفتار نمىسازد .
هامش
( 1 ) . امالى طوسى ص 611 .
( 2 ) . فضائل الصحابة ج 2 ، ص 671 ؛ الطرائف ص 131 از مسند حنبل نقل كرده است .
( 3 ) . الطرائف ص 131 از خوارزمى نقل كرده است .