آخرت ، به خشم آمدند و بغض و حسد و كينه را زياده كردند ؛ پس مراد از آنچه سبب تعجب و باعث خشم گشته ، آن حضرت است و اين نيز بر افضليت آن حضرت دلالت دارد كه ديگرى را به غير از آن حضرت آن مرتبه نبود كه تعجبى يا خشمى به سبب او تعلق گيرد به كفار ، آنچنان تعجبى و خشمى كه آفريدگار عالم ذكر آن مىفرمايد ؛
سيّم :
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً
« 1 » چه از ابن عباس مروى است و در « شواهد التنزيل » كه از تصنيفات يكى از اكابر علماى اهل سنت است مسطور است « 2 » و در ميان علما مشهور ، كه بعد از نزول اين آيه جمعى از رسول خدا پرسيدند كه يا رسول اللّه ، اين آيه در شأن كه نازل شده ؟ در جواب ايشان فرمود كه در روز قيامت لوائى از نور سفيد بسته خواهد شد و منادى ندا خواهد كرد كه بايد برخيزد سيد مؤمنان و آن كسانى كه بعد از بعثت محمد صلّى اللّه عليه و آله ايمان آوردهاند و به او گرويدهاند ؛ پس على عليه السّلام راست كند و آن علم نو را به دست او دهند و در زير آن علم جميع مهاجر و انصار حاضر شوند و غيرى در آن ميان راه نخواهد داشت و به ايشان ندارد كه صفت شما را بيان كردم و منزلهاى شما را در بهشت قرار دادم و شما را نزد من آمرزش گناهان و مزدى بزرگ است و على عليه السّلام با آن جماعت كه در زير آن لوا جمعند داخل بهشت گردند و هر كس به منزل خود رود و على عليه السّلام بار ديگر به جاى خود برگردد و جميع امت را بر او عرض كنند و بهشتيان را رخصت بهشت دهد و دوزخيان را به جانب دوزخ فرستد چنان كه حق تعالى درين آيه سراپا هدايه اشاره به حال اين دو گروه فرموده :
وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ
« 3 » بيان حال
هامش
( 1 ) . سوره فتح ، آيه 29 .
( 2 ) . شواهد التنزيل ج 2 ، ص 252 .
( 3 ) . سوره حديد ، آيه 19 .