او را گردانيده است مادر يازده تن از خلفاى طاهرين كه از نسل من خواهند بود و بعد از انقضاى وحى و بعد از پدر خود از خلفاى من خواهند بود و بعد از آنكه تولد يافت در خدمت پدر بزرگوار بود تا آنكه روزى ملكى محمود نام از جانب رب العزّت ، آمد و گفت : امر حق تعالى است كه فاطمه زهرا را با على تزويج كنى كه حضرت عزت در بالاى هفت آسمان در حضور جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و هفتاد هزار ملائكه كرام كه هر يك چون سر به سجده نهاده تا روز قيامت سر بر نمىدارند امر نمود ، كه سرها بردارند از سجود و بر عقد على و فاطمه گواه باشند و جبرئيل امين عليه السّلام خطبه خواند و ميكائيل و اسرافيل گواه شدند و امر شد كه جميع حوريان در زير شجره طوبى حاضر آيند و شجره را امر شد كه آنچه در او به وديعت بود به حوريان نثار كند و چون از درّ و ياقوت و شكر جنّت بر ايشان نثار كرد و حوريان از يكديگر ربودند و به تبرك نگاه داشته و به آن فخر مىكنند كه اين نثار از تزويج فاطمه و على است و حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اصحاب را جمع نمود و خطبهاى ادا نموده و گفت : « اشهدكم انّى زوّجت فاطمة بعلىّ » ؛ يعنى گواه مىگيريم شما را به اينكه من تزويج كردم فاطمه را به على عليه السّلام .
پس چون ملاقات كردند به هم بحر نبوّت از طرف فاطمه و بحر فتوّت از جانب على عليه السّلام
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ
« 1 » ، تحقق يافت و چون وجود رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله سبب آن است كه نه فاطمه را بر على دعوى است و نه على را از او شكوه معنى
بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ
« 2 » به ظهور رسيد و چون سيّدين شهيدين يعنى حسن و حسين عليهم السّلام كه دو ريحانه او بودند و هر وقت كه نظر به ايشان مىكرد مىگفت : « هذان سيدا شباب اهل الجنّة و ابوهما خير منهما » « 3 » ؛ يعنى اين هر دو ، بهترين جوان اهل بهشتاند و پدر ايشان بهتر است از ايشان و فاطمه پارهايست از
هامش
( 1 ) . سوره الرحمن ، آيه 19 .
( 2 ) . الرحمن ، آيه 20 .
( 3 ) . كشف الغمه ج 2 ، ص 152 .