كه نور مقتداى ايشان بر در و ديوار آن خانه تافته است . « 1 »
آيه وافى هدايهء ديگر آنكه
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ
« 2 » .
ثعلبى به اسناد خود از انس بن مالك و بريده ، نقل كرده « 3 » كه هر دو گفتند كه چون حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله اين آيه را بر مردمان خواند ، مردى برخاست و گفت :
يا رسول اللّه ! اين خانهها كدام است ؟ پيغمبر فرمود كه خانههاى پيغمبران . پس ديگرى برخاست و گفت : يا رسول اللّه خانه على و فاطمه از آن جمله است ؟ فرمود :
بلى ، اين خانه فاضلترين خانهها است . معنى اين آيه آن است كه در خانههائى كه مسبّحان و تسبيح كنندگان تسبيح گويند خداى خود را در آنجا كه دستورى داده حق تعالى امر كرده كه برداشته شود به تعظيم قدر آن ، يعنى رفيع قدر و بزرگ مرتبه دانيد آن را و از جمله تعظيم قدر آن تطهير آنست از زشتى و پليدى و معصيت تا بردارند در آن آوازها را به استدعا از حضرت بارى تعالى و به نماز مشغول بايد بود و از سخن دنيا و حرفهاى عبث احتراز بايد نمود ؛ پس اگر كسى از روى بىانصافى نقل ثعلبى را اعتبار ننمايد و گويد حضرت حق تعالى وصف كرده است درين آيه مردمان را به چيزى كه دلالت مىكند بر افضليت ايشان كه ظاهرشان با خلق است و باطنشان با حق و يك طرفة العين از او غافل نيستند ؛ پس بنابر تفسير و نقل ثعلبى كه از بزرگان علما و مفسّرين سنّى است ، بزرگى شأن سرور مؤمنان ظاهر مىگردد و بر هر كه اندك هوشى دارد وضوح مىيابد كه با وجود آن حضرت خلافت و جانشينى حضرت رسالت پناه به ديگرى نمىرسد و كسى كه حبيب خدا ، خانهء او را افضل از خانههاى انبيا داند ، به امر خلافت و امامت اولى خواهد بود از ديگران و ايشانند كه دائما به نماز و ذكر حق مشغولاند و به فقرا و مساكين تصدق مىنمايند . باز اين آيه
هامش
( 1 ) . يك بيت شعر اضافه دارد ( كاشف الحق ص 53 ) .
( 2 ) . سوره نور ، آيه 36 .
( 3 ) . عمده ابن بطريق ص 353 از تفسير ثعلبى .