( شهادت زن در رضاع )
آيا « شهادت زن » در « رضاع » پذيرفته است ؟ مرحوم « علّامه » رحمه اللّه مىگويد : مورد اشكال است .
زيرا احتمال دارد مردان هم از « رضاع » اطلاع داشته باشند وبا أصل عدم قبول شهادت زن آن را نمىپذيرند .
* نظريه محقّق اردبيلى :
ايشان مىگويند : از آن جا كه ادلهء شهادت عموميّت دارد ، واز طرفي اخبار متضافره هم بيان مىدارد أموري كه مردان در آن نمىتوانند بر آن نظر كنند ، شهادت زن در آن بلامانع است ، مثل « عيوب باطنه » . به اين جهت « شهادت در رضاع » را بلامانع مىدانند .
و « أدله روايى » كه برآن دلالت دارد ؛ يكى روايت « ابن بكير » است از حضرت امام صادق ( ع ) در مورد زنى كه يك پسر بچه ودختر را شير داده بود ، حضرت فرمودند : آيا غير از اين زن ، كس ديگرى اطلاع دارد ؟ در پاسخ گفت خير .
حضرت فرمودند : اگر فرد ديگرى با اين زن نيست ، أو را تصديق نكنيد . « 1 »
پس در صورتي كه با أو ديگرى باشد ، أعم از اينكه زن باشد يا مرد ، فرقى ندارد .
روايت ديگر از « عبد اللّه بن أبي يعفور » « 2 » از امام باقر ( ع ) است كه مىفرمايد :
شهادت زن پذيرفته است ( ووقتي كه به مجلس شهادت مىآيند ، بنوعى مستور وپوشيده باشند . )
هامش
( 1 ) - عن « عبد اللّه بن بكير » عن بعض أصحابنا عن أبي عبد اللّه ( ع ) في امرأة أرضعت غلاما وجارية قال : يعلم ذلك غيرها ؟ قلت : لا . قال : فقال لا تصدّق إن لم يكن غيرها .
( وسائل الشيعة ، كتاب النكاح ، ج 18 ، باب 12 ، حديث 3 ، ص 304 )
( 2 ) - عن « عبد الله بن أبي يعفور » عن أبي جعفر ( ع ) قال : تقبل شهادة المرأة والنّسوة إذا كنّ مستورات عن أهل البيوتات ، معروفات بالستر والعفاف .
قال العلامة الشعراني قدّس سرّه في شرح هذه الرواية : يعنى تقبل في الجملة ويرجع في ساير شرايط القبول إلى سائر الأدلة .
( وسائل الشيعة ، كتاب الشهادات ، ج 18 ، باب 41 ، حديث 30 ، ص 294 ) .