حضرت كه آيا جايز است شهادت زن در حدود ؟ فرمود : در قتل به تنهايى پذيرفته است ، زيرا علي ( ع ) مىفرمود : « كه خود مسلمان پايمال نمىشود » .
( اين روايت بر چه حمل مىشود ؟ )
اين روايت حمل بر ثبوت قتل مىشود ، براي پرداخت دية ، نه براي اثبات قصاص ، واز رواياتى كه سابقا مطرح شد ، كه گفته شد جايز نيست شهادت زنها در قتل ، نتيجة مىگيريم كه شهادت آنها در قصاص نافذ نيست . ويا اينكه در قصاص به صورت منضم مورد قبول است .
ولى به تنهايى پذيرفته نيست . ومؤيد آن مضمرة زيد شحّام « 1 » است كه وقتي سؤال مىشود كه شهادت زن به انضمام مرد در قتل پذيرفته است يا خير ؟ حضرت در پاسخ مىفرمايد : « آرى » .
ويا روايات جواز را حمل بر نفوذ شهادت به حساب خود زن مىگذاريم . ( يعنى به مقدار شهادت هر زن ، بخشي از دية ثابت مىشود . ) مثل روايت كناني كه از امام صادق است كه مىفرمايد : حضرت أمير ( ع ) شهادت زن را در قتل به انضمام مردان پذيرفتهاند ، ومؤيد آن رواية محمد بن قيس « 2 » است كه حضرت باقر ( ع ) فرمود : كه حضرت أمير ( ع ) قضاوت نمود در مورد پسرى كه زنى شاهد بود كه پسر ديگرى را در چاه انداخت وموجب قتل أو شد ، سپس حضرت اجازه داد شهادت زن را به حساب شهادت زن ( يعنى ربع دية ثابت مىشود . )
مؤيد ديگر كه شهادت زن به حساب زن پذيرفته است ، روايت « عبد الله « 3 » بن الحكم » است كه مىگويد سؤال نمودم از امام صادق ( ع ) در مورد زنى كه شهادت داد كه
هامش
( 1 ) - عن زيد الشّحام قال : سألته عن شهادة النّساء قال : فقال : لا تجوز شهادة النّساء في الرّجم الّا مع ثلاثة رجال وامرأتين ، فإن كان رجلان واربع نسوة فلا تجوز في الرّجم قال : فقلت أفتجوز شهادة النساء مع الرّجال في الدّم ؟ قال : نعم .
( وسائل الشيعة ، ج 18 ، كتاب الشهادات ، باب 24 ، حديث 32 ) .
( 2 ) - عن محمد بن قيس عن أبي جعفر ( ع ) قال : قضى أمير المؤمنين ( ع ) في غلام شهدت عليه امرأة انه دفع غلاما في بئر فقتل فأجاز شهادة المرأة بحساب شهادة المرأة .
( وسائل الشيعة ، ج 18 ، كتاب الشهادات ، باب 24 ، حديث 26 ، ص 263 ) .
( 3 ) - عن عبد اللّه بن الحكم قال : سألت أبا عبد الله ( ع ) عن امرأة شهدت على رجل أنّه دفع صبيّا في بئر فمات ، قال : على الرّجل ربع دية الصّبى بشهادة المرأة .