من في الاجتهاد » .
د : ج 1 ، ص 79 : « ويدلّ عليه الخبر الذي رواه زرارة ( عن أحدهما عليهما السلام - يب ) قال » . در اينجا قسمتى از تهذيب شيخ به متن افزوده شده است بدون اينكه هيچگونه ضرورتي داشته باشد ، وبر فرض هم ضرورتي داشته باشد بايد در پانوشت افزوده شود نه در متن . وأمثال اينگونه تصرفات در متن اين تصحيح فراوان رخ داده است ، از جمله : ج 11 ، ص 160 .
ه : ج 7 ، ص 489 : « أرض من أسلم ( أهلها خ ) عليها طوعا » . در اين عبارت افزودن « أهلها » قطعا خطاست ، ومحقق كركى در جامع المقاصد ( ج 3 ، ص 404 - 405 ) به اين نكته تصريح كرده است ؛ زيرا در اين صورت صلهء موصول ( « من » ) بدون عائد خواهد بود واين مورد از جاهايى نيست كه حذف عائد جايز باشد ، بر خلاف اينكه « أهلها » حذف شود كه در اين صورت ضمير « أسلم » به موصول برمىگردد وعبارت صحيح خواهد شد .
و : در ج 7 ، ص 495 در عبارت « ويدل عليه الضرورة والاعتبار وما رأيت فيه الأخبار » خطاى روشنى است . واين عبارت در چاپ سنگى هم همينگونه است وبه همان حالت در اين چاپ مصحح درج شده است .
ز : ج 6 ، ص 78 : « للعدوّ للطريق » غلط ، ودرست آن « للعدوّ في الطريق » است .
ح : ج 6 ، ص 92 : « ولو تساويا فيهما » غلط ، ودرست آن « ولو تساويا فيها » است .
ط : ج 4 ، ص 179 : « وأن لا يكونون هاشميا » هويداست كه خطاست .
ى : ج 4 ، ص 82 ، « المصّدّق » ضبط شده ومؤلف فرموده است : « بتشديد الدال وفتحها » كه هم ايراد به مصحح وارد است هم مؤلف ؛ زيرا « المصدق » بتشديد الدال وكسرها صحيح است . ( ر ك : النهاية في غريب الحديث والأثر ، « صدق » ) .
يا : ج 9 ، ص 447 : « وادعى الشيخ ( الشارح خ ) الإجماع » . در اينجا قطعا
مقالات كنگره محقق اردبيلى ( مقالات ) ( عربى - فارسى ) — صفحة 357
مساهمون: كنگره بزرگداشت مقدس اردبيلى
ص٣٥٧