هم حجج اللّه على البرايا * فمن ناواهم يلق اثاما
فكان نهارهم ابدا صياما * و ليلهم كما تدرى قياما « 1 »
اين كتاب اخيرا در 2 جلد از سوى كتابخانه آية اللّه العظمى مرعشى در قم منتشر شد كه به اظهار خود مصنف در مقدمه كتاب نخستين اثر مدوّن مستقل جامع در شرح و تفسير آيات احكام قرآن در اسلام است كه فقه القرآن خوانده مىشود .
قطب الدين در اين كتاب بيشتر تحت تأثير دو كتاب تبيان و استبصار شيخ طوسى بنيانگذار حوزه نجف و نيز كتاب « الانتصار فى انفرادات الاماميهء » تأليف سيّد مرتضى ( على بن حسين موسوى ) متوفاى 436 ق قرار داشته و در بسيارى از مسائل از نظريات اين دو عالم شيعى پيروى كرده بلكه گاهى بدون دخل و تصرف عبارات آن دو بزرگوار را كه از مشايخ او بودند نقل نموده است و اين بدان معنا نيست كه مؤلف آراء جديدى از خود ارائه نداده است .
مؤلف در اين كتاب كه به ترتيب ابواب فقهى از طهارت تا ديات تدوين نموده در عين اختصار نسبى همه گفتنىها را در باب احكام قرآن همراه با استدلال و موشكافى آورده و تلاش نموده همه اختلاف نظرها را در مسائل اختلافى بياورد و حتى الامكان به جمع بين آراء پرداخته و در بسيارى از مسائل مختلف فيها به اختلاف آراء اصحاب ما پايان داده است .
او در اين كتاب علاوه بر طرح مباحث اصولى و مباحث عقيدتى و سياسى و نيز تاريخى مسائل اختلافى ميان شيعه و سنى را بازگو و به تفصيل به نقد نظر مخالفان همراه با استدلال و برهان پرداخته است .
در پايان هر باب بخشى تحت عنوان الزيادات آورده كه در آن نكات
هامش
( 1 ) . دهخدا ، على اكبر ، لغتنامه دهخدا ، تهران ، دانشگاه تهران ، 1339 ، ماده قطب ، ص 349 .