شده است .
ب : دسته بندى آيات و مطالب به ترتيب ابواب و موضوعات فقهى كه از زمان محقق حلى جعفر بن حسن متوفاى 676 ه ق به چهار بخش عمدة عبادات كه رابطه بنده راى با رب العباد بيان كرده و شامل 10 كتاب و مربوط به امور اخروى ، و سه بخش ديگر مربوط به امور دنيوى عباد مى باشد كه در صورت نياز آنها به لفظ وقرارداد دو طرفه عقود با 15 كتاب و اگر و قوع آن نياز به قرارداد يك طرفه داشته باشد ا يقاعات با 11 كتاب و اگر در اجراى آنها نياز به قرارداد و عقد لفظى نباشد احكام و سياسات نام مى گيرد كه داراى 12 كتاب است .
در اين كتابها آيات الاحكام وارده در بخشهاى متنوع ( عبادات ، معاملات و احكام ) از طهارت تا ديات بدون در نظر گرفتن ترتيب سوره و آيات كلام الله مجيد طبقه بندى شده و هر آيه متناسب با موضوعات احكام شرعى و در ضمن هر مسأله فقهى تفسير و مورد بررسى قرار گرفته است كه در اكثريت قريب به اتفاق تفاسير آيات الاحكام دانشمندان شيعه اين روش پسنديده موضوعى پى گيرى شده است .
كتب اربعه در آيات الاحكام
چنان كه مى دانيم در رشته هاى مختلف علمى كتابهاى جامع و مفيدى وجود دارد كه در طول قرون مورد مراجعه و مستند اهل علم و خبرگان هر فن قرار گرفته كه سرآمد آثار پيشين و نقطه اوج پيشرفت آن رشته به حساب مى آيند كه در السنه علما از ديرباز چهار كتاب بعنوان پايه هاى اصلى شناخته شده و به عنوان كتب اربعه « 1 »
هامش
( 1 ) . نظير اين تعبير در موارد : عناصر اربعه ، ائمه اربعه ، مذاهب اربعه ، اصول اربعه ، اسفار اربعة و نواب اربعه و غيره به كار گرفته شد كه احتمالا متأثر از آيه شريفة« مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ »سورهء توبه آيه 36 باشد .