يا منابع چهارگانه در هر علم معروف است كه در اغلب علوم به عنوان متون درسى و پژوهشى مورد استفاده قرار گرفته است كه به عنوان نمونه به برخى از آنها اشاره مىشود :
به عقيده ابن خلدون كتاب « العمد » عبد الجبار معتزلى و شرح آن « المعتمد فى اصول الفقه » تأليف ابو حسين بصرى متوفاى 436 ق و كتاب « البرهان » امام الحرمين و « المستصفى فى علم الاصول » ابو حامد محمد غزالى متوفاى 505 ق كتب اربعه اصولى اهل سنت بهشمار مىآمدند . « 1 »
و علامه شهيد محمد باقر صدر ( ره ) در كتاب « دروس فى علم الاصول » كتابهاى معتبر « معالم الدين » شيخ حسن صاحب معالم متوفاى 1011 ق و « القوانين المحكمة » محقق قمى متوفاى 1231 ق معروف به صاحب قوانين و « رسائل » شيخ اعظم انصارى متوفاى 1281 ق و « كفاية الاصول » ملا محمد كاظم آخوند خراسانى متوفاى 1329 ق را كتب اربعه اصولى شيعه معرفى مىنمايد .
و كتابهاى « الكافى » محمد بن يعقوب كلينى متوفاى 329 ق و « من لا يحضره الفقيه » شيخ صدوق محمد بن على بن بابويه متوفاى 381 ق و دو كتاب « التهذيب » و « الاستبصار » شيخ طوسى ، محمد بن حسن متوفاى 460 ق به كتب اربعه حديث معروف است .
و در ميان كتب ادب عربى كتابهاى : « ادب الكاتب » ابن قتيبه دينورى و « الكامل » مبرّد و « البيان و التبيين » ابو عمرو جاحظ و نيز « نوادر » ابو على قالى كتب اربعه ادبى شناخته شده است . « 2 »
مقام معظم رهبرى مدظله العالى نيز كتاب « فهرست » معروف به رجال
هامش
( 1 ) . القنوجى ، صديق ، ابجد العلوم ، دمشق دار الكتب العلميه 1978 م . ج 2 ، ص 77 .
( 2 ) . مطهرى ، مرتضى ، خدمات متقابل اسلام و ايران ، تهران ، شركت سهامى انتشار ، 1349 ، ص 696 .