العصيان يمزّق الدين و التوبة ترقّعه و قيل : لأنّها جمعت بينه و بين أولياء اللّه كما جمع الخيّاط الثواب و الصق بعضه ببعض و قيل : لأنّها أحكمت طاعته و أوثقها كما أحكم الخياط الثوب و أوثقه . » ص 572 .
از مهمترين منابع تفسيرى محقق ، مجمع البيان است و مىتوان حدس زد ، آراى مفسران بىتفسير مثل ابو مسلم اصفهانى را بيشتر از همين منبع نقل كرده باشد . نظير ص 640 .
فوائد كلامى :
12 - از آنجا كه محقق يك فقيه متكلّم است زبدة را با فوايد كلامى و عقيدتى در آميخته ، بهگونهاى كه اگر كسى از نوشتارهاى كلامى او بىخبر باشد از همين زبده تبحّر مؤلف در كلام را مىيابد نكات عقيدتى زبده نياز به مقالى مستقل دارد ، و از اينرو به ذكر صفحاتى كه داراى نكات كلامى است مىپردازيم ، صفحات : 5 ، 7 ، 8 ، 14 ، 33 ، 44 - 48 ، 71 - 78 ، 95 ، 104 ، 109 ، 114 ، 141 ، 191 ، 303 ، 304 ، 305 ، 340 ، 342 ، 352 ، 390 ، 392 ، 394 ، 566 ، 569 ، 570 ، 573 ، 574 ، 575 ، 623 ، 624 ، 642 ، 643 ، 687 ، 695 .
شأن نزول آيات
13 - توجه به قرائن حاليه و جوّ و فضاى نزول و اوضاع و احوال حجاز و گاهى خارج از حجاز ، همه در فهم آيه دخيل است ، مفسر ناگزير است به « سبب نزول » آگاه باشد . در زبدة البيان اين مسأله از اهميت والايى برخوردار است و كمتر آيهاى پيدا مىشود كه شأن نزولى داشته باشد و ذكر نشده باشد حتى گاه آيه ربطى به موضوع ندارد جز به بركت شأن نزول . مثل آيهء
« وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ »
« 1 » ، كه به خاطر شأن نزولش در باب طهارت صفحهء 44 ذكر شده است ؛
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) : 124