و در برخى از آيات ، از كتاب و صحيفهء مطهّر سخن به ميان آمده كه جز پاكان به آن دست نمىزنند و يا نبايد بزنند . « 1 »
مراد از كتاب مكنون كه جز مطهّران آن را مسّ نمىكنند و مقصود از صحيفههاى مكرّم و بلند و بالا كه رسولان حق تعالى آنها را تلاوت مىنمايند چيست و مفهوم طهارت در آنها كدام است ؟
طبرسى مىنويسد : . . . آن قرآن كريم است كه برايتان تلاوت مىكنيم ، سود همگانى دارد و خير كثير و فراوان . و شما با تلاوت و عمل به آن ، به پاداش بزرگى مىرسيد و يا ؛ آن كتاب نزد خداوند مورد اكرام است و پروردگار آن را عزيز مىدارد چون سخن خود اوست و يا ؛ محفوظ از دگرگونى و تبديل است كه معجزه جاويدان مىباشد و شامل احكام و مواعظ و هر امر خطير و عزيز است و جز فرشتگان كه از گناه ، پاكند آن را مسّ ننمايند و يا جز موحدان كه از شرك پاكند بدان دست نزنند و يا فقط پاكان از حدث و جنابت با آن ، تماسّ برقرار مىكنند و مردمان جنب ، حائض و محدث ، جايز نيست به قرآن دست زنند .
و در جاى ديگر در تفسير همان صحف مىنويسد : كتابهايى عزيز و گرامىاند ، شأنى بلند و بالا دارند و از هر نوع پليدى مبرّايند و هيچ نوع شك و شبهه و ضد و نقيضگويى در آنها نيست . « 2 »
در پايان اين بحث به دو نكته اشاره مىكنم :
1 - در برخى آيات ياد شده ، تأثير آب در طهارت معنوى و نامحسوس مطرح شده و باصطلاح فقهى ، آب همچنانكه رافع خبث و ناپاكى حسى است رافع حدث و پليدى نامحسوس هم هست يعنى ممكن است ظاهر بدن محدث ناپاك نباشد ليكن با غسل كه حتى نيّت هم مطرح است و فقط شستشوى تن مراد
هامش
( 1 ) . نك : سورهء واقعه / 79 ، عبس / 14 ، بيّنه / 2 .
( 2 ) . مجمع البيان ، ج 5 ، ص 523 ، 438 ، 226 .