پرداختيم ، طهارت به مفهوم عام كلمه استعمال شده و شامل همه نوع پاكى و طهارت است و اختصاص به مفهوم معيّنى ندارد .
در سورهء انفال آيه يازده ، سخن از فرو فرستادن آب باران از آسمان است كه بدانوسيله مردم پاكيزه مىشوند و رجز شيطان زدوده مىگردد و دلها به هم پيوسته و قدمها استوار و ثابت مىشود .
و با مراجعه به كتب تفاسير ، معلوم مىشود كه آيه ، به غزوهء بدر بزرگ مربوط مىشود آنگاه كه كافران و مشركان قريش در كاروانى به قافله سالارى ابو سفيان از كنار مدينه مىگذشتند . رسول اكرم ( ص ) آگاهى يافت و به سراغ كاروان ، از مدينه بيرون آمد ولى با سپاه جنگى قريش روبهرو گرديد و غزوهء بدر رخ داد .
طنطاوى مىنويسد : اوّلا : خداوند خوابى سبك و آرامبخش براى مسلمانان پيش آورد كه آنان كاملا استراحت كردند و براى مقابله با دشمن آماده گشتند ؛ و ثانيا : خداوند باران نازل كرد كه از آن نوشيدند و غسل كرده و از جنابت پاك شدند ؛ و ثالثا : بدانوسيله آلودگى از خود دور و وسوسهء شيطانى را از زندگى بدور ساختند زيرا با نزول باران و جريان آب در وادى حوضها پرداختند . از آن نوشيدند ، غسل كرده و وضو ساختند و زمين نسبتا سفت و سخت شد و پاها ، روى آن قرار مىگرفت و تمام ترس و وحشت و وسوسه ، بر طرف گرديد ؛ و رابعا : دلها در پرتو ايمان و اعتماد به خدا ، به هم پيوست ؛ و خامسا : قدمها ثابت و استوار گرديد .
اين مفسّر دانشمند در ادامهء سخن مىنويسد : در سنّت و دانش جديد - در هر دو - ثابت شده : ارواح خبيثه كه همان شياطين باشند نيرويى دارند كه بدانوسيله بر دلهاى بنى آدم وسوسه مىكنند و شبهه انداخته و شرّ برمىانگيزانند همچنان كه فرشتگان ، نيرويىاند كه در دلهاى مردم ، خير و نيكى ، القاء مىكنند و آن را الهام نامند . « 1 »
هامش
( 1 ) . طنطاوى جوهرى ، تفسير الجواهر ، ج 5 ، ص 26 ، دار احياء التراث العربى ، بيروت .