طهارت ، يافتم كه برخى در قرآن آمده است نه همه و آنك به مفاهيم لغوى آنها به استناد كتب لغت و فرهنگ اشاره مىكنيم و نخست به معنا و مفهوم نجس مىپردازيم .
نجاست : نجاست ، قذارت و ضدّ نظافت است و در عرف شرع قذارت مخصوصى است كه مانع از نماز باشد مثل خون و بول و امثال آنها . « 1 »
نجس : ناپاك ، پليد ، خلاف طاهر . و انجاس و تنجيس : پليد ساختن و ناپاك كردن . « 2 »
و خليل گويد : « النجس ، الشى القذر حتى من الناس » « 3 » : نجس هر چيز پليد و آلوده را گويند حتّى اگر آن ، آدمى باشد .
فرّا گفت : وقتى نجس همراه رجس آيد گويند : رجس نجس . و تنجيس ، تعويذ زخم چشم را گويند . و نجيس درد بىدرمان را . « 4 »
صاحب لسان العرب مىنويسد : نجس ، نجس و نجس ، پليد انسان و هر آنچيزى است كه آن را ناپاك و آلوده بدانى . و نجس : دنس و چركآلود . و گويند :
فلانى نجس السراويل است ، يعنى : عفيف نيست و از نقطهنظر شهوت جنسى پاكدامن نمىباشد . « 5 »
حدث : چيزى كه طهارت را شرعا مىشكند ، و آنچه از مخرج بول و غائط بيرون آيد و هر امر بد و زشت را نيز حدث گويند . « 6 » احداث : ايجاد چيزى است كه نقض طهارت مىكند . ابداع و نوآورى نامطلوب . و مطلق ايجاد و آفرينش .
هامش
( 1 ) . مجمع البحرين ، ج 6 ، ص 321 .
( 2 ) . منتهى الارب ، ج 2 ، ص 1228 .
( 3 ) . العين ، ج 6 ، ص 55 .
( 4 ) . صحاح جوهرى ، ج 3 ، ص 981 .
( 5 ) . لسان العرب ، ج 6 ، ص 226 و ايضا ج 9 ، ص 337 .
( 6 ) . مجمع البحرين ، ج 2 ، ص 244 .