نجاست را نظافت نامند . « 1 »
نزاهت : چهارمين كلمهء نزديك به معناى طهارت ، واژهء نزاهت است كه با مشتقّات صرفىاش به معانى زير آمده است :
دورى از گناه و معصيت ، بىنقصى ، مبرّا بودن از هر امر مكروه و ناخوشايند . « 2 » و تنزيه خداوند ، دور دانستن اوست از اوصاف و صفاتى كه مشركان آنها را به خدا منسوب مىدارند . « 3 »
صفىپورى مىنويسد : نزه : پرهيزگار . نزه : مرد پاك سرشت . نزهة : دورى از ناخوشى و پژمانى . و مرد نزيه الخلق : دور از لئامت ، رذالت و پستى . و نزاهت :
پرهيزگارى و دورى از بدى . « 4 »
در لسان العرب مىنويسد : مرد نزه الخلق و نزيه : عفيف ، بزرگوار و يگانه خانواده و دور از زشتى و بدى و لئامت . و اصل نزه ، بعد و دورى بود و تنزيه خداوند ، مبرّا دانستن اوست از نقايص و كاستيها . « 5 »
نقاوت : پنجمين كلمه در اين باب ، نقاوت و هم خانوادهء آنست كه به معانى : نظيف ، تميز ، نظافت ، خوش باطن و خالص آمده است . « 6 »
در منتهى الارب مىنويسد : نقا و نقاوت به معناى پاكى و پاكيزگى است و نقىّ : پاكيزه و برگزيده . و انتقاء : گزينش . « 7 »
نگارنده : در تتبّعى كه به عمل آوردم حدود چهارده كلمه در معنى ضد
هامش
( 1 ) . ر ك : لسان العرب ، ج 9 ، ص 336 و مجمع البحرين ، ج 5 ، 116 .
( 2 ) . مجمع البحرين ، ج 6 ، ص 364 .
( 3 ) . العين ، ج 4 ، ص 15 .
( 4 ) . منتهى الارب ، ج 2 ، ص 1243 .
( 5 ) . لسان العرب ، ج 13 ، ص 548 .
( 6 ) . مجمع البحرين ، ج 1 ، ص 420 . براى رعايت اختصار ، بحث از بقيه واژهها مثل زكات و تذكيه و غيره را به بخش بعد موكول مىكنيم .
( 7 ) . منتهى الارب ، ج 2 ، ص 1277 . معجم الوسيط ، ج 2 ، ص 950 .