2 - محمد بن مسلم عن ابى عبد اللّه عليه السلام قال : عمد الصبى و خطأه واحد . « 1 »
عمد و خطاء صبى يكى مىباشند .
3 - عن على عليه السلام يقول فى المجنون و المعتوه : الذى لا يفيق و الصبى الذى لم يبلغ عمدها خطا تحمله العاقله و قد رفع عنهما القلم « 2 »
على ( ع ) مىفرمود : ديوانه و كودكى كه بالغ نشده عمد آنها به منزله خطا است كه مسؤليت آن را عاقله مىپذيرد زيرا بطور قطع قلم از آنها مرتفع شده است .
4 - محدث نورى در كتاب مستدرك الوسايل ج 18 روايات زيادى را در اين ارتباط نقل كرده علاقهمندان به آنجا مراجعه كنند « 3 » .
نحوه دلالت اين دسته از روايات بر شرطيت بلوغ سنى در نفوذ تصرفات از جمله معاملات صبى به اين است كه مطابق اين روايات عمد صبى ناديده انگاشته شود و همانند خطاء بزرگان صحيح نمىباشد پس تصرفات و معاملات نابالغان نافذ نيست .
نقد
بىگمان نمىتوانيم اطلاق اين روايات را بپذيريم زيرا مطابق اين روايات چنانچه صبى در نماز و روزه برخى از مبطلات را بطور عمد مرتكب شود نبايد نماز و روزهاش باطل باشد زيرا عمد او به منزله خطا مىباشد .
هامش
( 1 ) . همان مدرك ، ح 3 .
( 2 ) . همان مدرك ، ص 66 ، باب 36 از ابواب قصاص فى النفس ، ح 2 .
( 3 ) . محدث نورى ، مستدرك الوسايل و مستنبط المسائل ، ج 18 ، ص 242 ، باب 33 از ابواب قصاص نفس ، مؤسسه ال البيت ( ع ) لاحياء التراث .